#wytwarza

Witaj, maleństwo.

Jesteś już tu od kilkunastu godzin.

I byłam dziś na szczycie,

Matkę z dzieckiem spotkałam.

Strasznie wiało, i tak sobie pomyślałam, że rozwiejesz i przywiejesz.

Coś na pewno ;)

Potem na piaszczystej, burzowej plaży pognałam, ależ to było szczęśliwe.

Dzikie, nieokiełznane, moje, wspaniałe.

I pierścień mocy dostałam, i jeszcze nie wiem.

A wieczór był uczuciowy.

Nie rozumiem nic rozumem,

I boję się że coś przeminie.

Ale jak on patrzał na nią, ludzie...

Ale co to jest?!

W sensie po co to komu?!

Po co to tworzyć?

Po co to spożyć? !

Uważajcie na sztuczny miód.

Ciągnie się i oblepia.

Fu.

Nie lubię też sztucznych rzęs.

Sztuczny miód ciągnie się,

Dalekie, bliskie,

Egzotyczne , lokalne.

Wszystkie piękne.

Ale najważniejsza podróż to ta wewnętrzna,

Po zakamarkach własnej duszy.

Dzika, nieprzewidywalna, tajemnicza.

Zgłębiać siebie to jak wchodzić w gęsty las.

Bez nawigacji i mapy,

Nigdy nie wiesz co spotkasz.

Idziesz sam.

Wchodzisz w to?

Chodź!

Są takie momenty w życiu,

Kiedy do starego już nie pasujesz,

To wiesz i czujesz!

I wyruszasz w stronę nieznanego.

Stoisz, rozglądasz się, pytasz ,

W którą stronę iść.

Idź , po prostu, idź.