#wnioski

Może i świat sprawia nam wiele bólu. Może i cierpieliśmy nie raz. Jaki jednak ma sens stawanie się tak samo podłym jak nasi oprawcy? Po co się zamykać? Po co ubierać zbroję? Po co na siłę izolować się od innych? Rozumiem samoobrona, ale tak długo nie wytrzymasz. Pięknem nas ludzi wrażliwych, dużo myślących i analizujących jest ta świadomość świata, jak jest zbudowany. Dzięki tym odczuciom, wiedzy możemy zamienić to w coś dobrego. Sama musiałam do tego dojrzeć i zmądrzeć. Jaki jest sens stawania się tak samo złym jak inni ludzie, których napotkaliśmy na swojej drodze? Czyniąc dobro nawet względem osób, które wbiją nam nóż w plecy nie mamy nic na sumieniu. Byliśmy dobrzy to ta osoba nas zdradziła, a kolejne które napotkamy nie są jej lustrzanym odbiciem. To są inni ludzie, inne historie. Nie sztuką jest stanie się złym. Dziś sztuką i siłą jest utrzymanie dobrego serca w ryzach mimo przeciwności losu. Dzielenie się tym co mamy do zaoferowania, by zakwitnąć i błyszczeć na innych zarażającym blaskiem.

To właśnie te błędy i ich konsekwencje uświadomiły mnie co trzeba zmienić. Zrozumienie tego było pierwszym krokiem, żeby stać się lepszym człowiekiem.

Te błędy zmusiły mnie do zmiany...

nie pasuje do nich

patrze na druga polowe swojej ‘rodziny’

nie pasuje tam jeszcze bardziej

nie wiem czy to juz kwestia wieku, ze wiecej rozumiem

ze rozumiem, co sie stalo, ze mam do nich poklady zalu i nienawisci

czy po prostu dopiero zauwazylam, ze w ich towarzystie nie czuje sie dobrze, czuje sie inna, niepotrzebna(?) 

a na zdjeciach wygladam jak doklejona..

nie rozumiem, co oni mowia, co robia, jak sie zachowuja

czuje sie tam taka obca..

czuje sie jakbym byla coraz dalej od nich 

z jednej strony podoba mi sie to, ze oddalam sie od ludzi, ktorych juz nie znam

z drugiej jednak, czuje sie wszystkiemu winna i to mnie niszczy