#web documentary

I was intrigued as the screen was loading and I was instructed to plug in my headphones and turn up the volume. I deliberately didn’t research the site beforehand because I wanted to experience it, fully, for the first time.

After the intro video, I was shown an array of miniature images, of which seven central images are each labelled as one of the traditional, biblical seven deadly sins. I was interested to see how each section would deal with/ correlate to each sin in turn.

To my surprise, I was met with a mixture of videos, articles, facts and polls of very varied subjects. What’s most intriguing is that the articles are real stories about real people - from a man with a terminal illness who made a video and sent it to an app after he dies to a woman who admits she’s a member of a website for extramarital dating.

The use of three separate music tracks plays continuously in the background, setting different moods - the first is electronic/ contemporary classical, foreboding, anxiety-inducing, the second is more a laid-back, indie rock track and the third, a lo-fi electro pop tune.

All in all, it was an interesting experience - a different experience. It isn’t something that I would automatically think of when thinking about interactive media in general, but I was pleasantly surprised and inspired by such a unique take on the documentary form.

Τα Νέα Μέσα της ΕΡΤ παρουσιάζουν το web-documentary «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΕΛΙΔΑΣ». Πρόκειται για ένα συμμετοχικό πείραμα στο οποίο οι πρωταγωνιστές της ιστορίας – οι πωλητές του περιοδικού δρόμου ΣΧΕΔΙΑ – κινηματογραφούν οι ίδιοι τον εαυτό τους και την καθημερινότητά τους και αφηγούνται τις αλήθειες τους.

Μετά από μία σύντομη εκπαίδευση των πωλητών της ΣΧΕΔΙΑΣ στη χρήση μίας action cam (GoPro), η κάμερα περνάει στα χέρια τους για όσο χρονικό διάστημα επιθυμούν. Τους δίνεται έτσι η δυνατότητα να κινηματογραφήσουν ό,τι θέλουν, με στόχο να μας δείξουν πώς και πού ζουν, να αναδείξουν τα προβλήματά τους, να φωτογραφήσουν πράγματα που τους ευχαριστούν, αγαπημένα σημεία της πόλης, συνήθειες και ανθρώπους.

Στην τελευταία σελίδα του περιοδικού, φιλοξενείται σε κάθε τεύχος η ιστορία ενός από τους πωλητές της. Αυτή η ιστορία, κάτι ανάμεσα σε βιογραφία και ημερολόγιο, είναι γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο και αφηγείται μέσα σε 700 λέξεις μια ολόκληρη ζωή. Μια ζωή που θα μπορούσε να είναι του γείτονα, του συγγενή μας, δικιά μας.

Το project είναι αυτές οι ιστορίες. Οι πωλητές της ΣΧΕΔΙΑΣ αφηγούνται τις ζωές τους – εκφωνώντας το κείμενο του περιοδικού – και κινηματογραφούν το παρόν τους.

Η ιδέα και η υλοποίηση του project, που έχει σκοπό να κάνει το πρόβληµα της αστεγίας και της παρατεταµένης ανεργίας ορατό και να τραβήξει το ενδιαφέρον του θεατή στον συµπολίτη και συνάνθρωπο που κινείται παράλληλα µε αυτόν, ανήκει στον κινηματογραφιστή Λευτέρη Φυλακτό:

«Αγοράζω τη ΣΧΕΔΙΑ εδώ και καμιά 25ρια τεύχη, και σχεδόν πάντα τυχαίνει να διαβάζω την τελευταία σελίδα στο Μετρό ή όταν βρίσκομαι κάπου έξω µε κόσμο. Και κάθε φορά µε πιάνει αυτός ο κόμπος στον λαιμό. Συγκινούμαι. Από το θάρρος και τη δύναµη που βρίσκουν αυτοί οι άνθρωποι να κουβαλήσουν το στίγμα και τις συνέπειες της ανεργίας και της έλλειψης στέγης. Έχω δύο αδέρφια 55 και 60 ετών, άνεργοι χρόνια και οι δύο, και σκέφτομαι πόσο πιο δύσκολα θα ήταν τα πράγματα για όλους µας, εάν δεν είχαν την τύχη να τους ανήκουν τα σπίτια όπου µένουν. Αυτές οι ιστορίες είναι κοντινές, αληθινές και αξίζουν της προσοχής µας περισσότερο απ’ ότι του οβολού µας. Και έχει σημασία να ειπωθούν όσο το δυνατόν αφιλτράριστες και ανεπηρέαστες από τα αφηγηµατικά και στυλιστικά κλισέ της τηλεόρασης και του ντοκιµαντέρ. Για αυτόν τον λόγο το συγκεκριμένο project γίνεται σε συνεργασία µε τους πρωταγωνιστές».

Τι είναι η ΣΧΕΔΙΑ

Η ΣΧΕΔΙΑ είναι το μοναδικό ελληνικό περιοδικό δρόμου και μέλος του Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων Δρόμου (International Network of Street Papers-INSP), το οποίο απαριθμεί 122 περιοδικά δρόμου, σε 41 χώρες, με 14.000 άστεγους, άνεργους πωλητές και 6.000.000 αναγνώστες διεθνώς.

Οι πωλητές προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικά πληθυσμιακές ομάδες: άστεγοι, άνεργοι και γενικώς άνθρωποι που αποδεδειγμένα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Από την τιμή πώλησης του περιοδικού (4 ευρώ), σχεδόν το 50% πηγαίνει απευθείας στον ίδιο τον πωλητή, δίνοντάς του την ευκαιρία να εξασφαλίσει ένα ελάχιστο, αξιοπρεπές εισόδημα, ενώ αποτελεί και ένα μέσο απεγκλωβισμού από τον φαύλο κύκλο της κοινωνικής απομόνωσης και του αποκλεισμού.

Ο σκηνοθέτης Λευτέρης Φυλακτός και ο διευθυντής σύνταξης της Σχεδίας Χρήστος Αλεφάντης μίλησαν στην «Καλοκαιρινή Ενημέρωση» της ΕΡΤ για το web documentary «η Ιστορία της Τελευταίας Σελίδας».

Το webdoc «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΣΕΛΙΔΑΣ», είναι διαθέσιμο στο url:  https://webdocs.ert.gr/shedia/

Can’t Fight the Moonlight

ESA’s new interactive web documentary about the Moon has taken me back to the days of playing computer games as a kid. Although the documentary doesn’t have the catchy songs of LeAnn Rhymes, the early 2000s feel present with the documentary’s click and find nature of the computer games of that time. I know… I just had to work my bad music pun title into the article but in all honesty I was thinking where was this when I was 8! Dare I say it is more fun than the Magic School Bus Game?

What would you do if you had to flee your home? Powerful new interactive reporting from Channel 4 starts from the idea that you need to know about the choices facing asylum seekers in order to understand their predicament.