#verbaasd

Je steekt je hand in een zak bolognesechips en maakt daar, zonder het zo te noemen, meteen een klassieke bestuurlijke fout. Niet omdat je honger hebt, maar omdat je denkt dat je capaciteit groter is dan hij werkelijk is. Je neemt niet wat past. Je neemt wat mogelijk lijkt. Dat is iets anders. Dat is al bijna politiek. Want een hand vol chips is zelden alleen een hand vol chips. Het is een…

Rosalind zag ik voor de eerste kreeg terug na vier jaar in de burlesque kroeg waar ze optreedt. Het weerzien van Rosalind was fijn, we zijn altijd in contact gebleven via brieven. Maar niet veel  later nadat Rosalind moest beginnen optreden, gebeurde er iets naars.

Op het begin van de avond werd ik al lastiggevallen door een vreemde man over bepaalde zaken in verband met het verkopen van drugs. Toen het mij gelukt was om hem af te schudden, wandelde Roma Montagov, de kroonopvolger van The White Flowers, binnen. Mijn hart begon sneller te kloppen. Zijn gezicht kwam ik na vier jaar liever niet meer tegen. De enigste reden dat ik het niet zo erg vond om naar New York te vertrekken, was toch wel om van hem af te zijn. Hij was de reden dat Nurse dood was en dat zal ik hem nooit kunnen vergeven, zijn verraad zou ik hem nooit kunnen vergeven. Ik was toen naïef genoeg om te geloven dat hij echt van mij hield, maar dat is een heel ander verhaal.

Roma stelde me gekke vragen over een voorbije gebeurtenis waarbij bendeleden, van mijn en zijn bende, hun eigen keel eruit rukten. Bij het horen van dit moest ik eerst lachen, want hoe was zoiets krankzinnig mogelijk? Maar opeens hoorde ik geschreeuw vanuit de hoofdzaal. Roma en ik rende er naartoe, in het midden van de zaal was een man zijn eigen keel eruit aan het trekken. We probeerden hem te stoppen, maar zonder succes.