Damn you, Guy Mortier!
Beste Guy Mortier,
Het is allemaal uw fout.
Toen u nog de HUMO-radiospots maakte, werd ik gek van de radiobriefings die ik kreeg: “Maak eens iets zoals HUMO.”
Het format was zo simpel, de humor zo scherp en de boodschap – uiteindelijk – zo commercieel: ga naar een krantenwinkel en koop die HUMO.
De lat lag onbereikbaar hoog. Andere radiospots waren gedoemd om weg te zinken in het moeras van middelmatigheid. Dat was bijzonder frustrerend. En bovenal: allemaal uw fout.
Toen de onafhankelijkheid van HUMO verdween, verdwenen ook uw radiospots. Wat het alleen maar erger maakte. Het is altijd moeilijk om iets te overtreffen wat alleen in je herinnering bestaat.
Ondertussen is het peil van radioreclame nog verder onder nul gezakt. Platte promospots. Schreeuwerige spots. Pertinent niet grappige spots. Of erger nog: een combinatie van de drie. Allemaal uw fout.
Gelukkig kunt u – en alleen u - het medium redden dat u zelf vakkundig de dieperik ingeduwd hebt: maak opnieuw radiospots. Geef seminaries. Word stemacteur. ‘Consultant’, desnoods. Een gepensioneerde moet zich toch met iets bezighouden?
Laat de jongere generatie copywriters kennismaken met de kracht van het gesproken woord. En geef de oudere generatie hun frustratie terug. Zodat we allemaal samen, achter het stuur in de auto, na het horen van een spot van Uw Hand, nog eens keihard kunnen roepen: ‘Damn you, Guy Mortier!’
Vele groeten,
Bart
