#veldslag

Het leek wel of ik 200 jaar terug in de tijd stapte! Overal soldaten, tenten en oude ambachten. Kinderen speelden soldaatje en genoten van het kinderplein. Het was een historisch hoogtepunt, met veel kanongebulder en gezelligheid. Kom jij ook de sfeer proeven? Het is een feest voor jong en oud!

De bloedige veldslag van Bouvines in 1214

27 juli 1214. Op die dag in onze geschiedenis gaat Vlaanderen nog een keer vechten tegen Frankrijk. De Fransen plaatsen zich in een ordentelijke slagorde, Otto doet dat ook voor wat betreft de geallieerden, netjes verdeeld over twee vleugels met graaf Ferrand die de rechterzijde voor zijn rekening neemt. De graaf van Boulogne voert de linkervleugel aan. Otto zal de mannen centraal commanderen.…

'Geschiedenis wordt geschreven door overwinnaars', zei Churchill al. Roemrijke overwinningen worden in grote verhalen in geuren en kleuren verteld en vaak nog wat uitvergroot. Vele naties ontlenen hun nationaliteit uit hun grootste overwinningen. Belangrijke verliezen worden onder de tafel geschoven en bij voorkeur vlug vergeten. Maar wat als je aan beide kanten van de slag vocht?

Aan het eind van de 18e eeuw trok het Ottomaanse leger op door de Balkan richting Oostenrijk. Doel van de Ottomanen was om grote delen van de Donau in handen te krijgen en natuurlijk zoveel mogelijk terrein te winnen.

Op 17 september 1788 had het Oostenrijkse leger, zo'n 100.000 man groot, kamp opgeslagen bij het dorpje Karánsebes, tegenwoordig liggend in Roemenië. In voorbereiding op de verwachte veldslag werden er verkenners uitgestuurd om het Ottomaanse leger te zoeken. De vraag is hoe goed de verkenners waren, want zij vonden geen spoor van de Ottomanen. Wat ze wel vonden waren zigeuners, die de verkenners met alle plezier vaten alcohol verkochten.

Terug bij het kamp gekomen begonnen zij met drinken en al vlug werd het rumoerig en braken er vechtpartijtjes uit. Hierbij waren steeds meer mensen betrokken, maar het escaleerde compleet toen iemand riep dat de Turken waren gesignaleerd!

In de paniek die ontstond besloten grote delen van het leger te vluchten. Andere onderdelen namen juist hun formatie aan en gingen meteen tot de aanval over. Iedere soldaat die ze tegen kwamen werd zonder pardon gedood. De Ottomanen waren echter nog niet in de buurt. In de commotie die ontstond keerde het Oostenrijkse leger tegen zichzelf.

Toen het Ottomaanse leger twee dagen later het dorpje passeerde vonden zij 10.000 slachtoffers. Enigszins verbaasd namen zij Karánsebes zonder enige tegenstand in.

Terugkijkend zijn er maar weinig historische bronnen over deze slag. De eerste keer dat er over wordt gesproken is een geschrift uit 1831, ruim veertig jaar na de slag om Karánsebes. Het waarheidsgehalte van dit verhaal wordt dus ook door velen in twijfel getrokken. Van de andere kant, als je leger daadwerkelijk door miscommunicatie een veldslag tegen zichzelf had uitgevochten, zou ik dat ook zo snel mogelijk in de doofpot stoppen.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik als kind ooit bij een heuse veldslag geweest ben. Ja echt. Deze werd nagespeeld bij slot Loevestijn.

Het was november en behoorlijk koud. Ik kon de verklede mensen helaas niet goed zien, maar van mijn broer begreep ik dat ze mooie pakken droegen en dat er veel ouderwetse geweren te zien waren met bajonetten. Eigenlijk had ik geen idee wat dat waren, maar mijn broer vertelde dat het een soort steekwapens zijn die als een scherpe punt aan een geweer zijn bevestigd. Wanneer een geweer geladen moet worden omdat de munitie op is, heb je die punt nog om je mee te verdedigen.

Ik vond het allemaal maar wreed en barbaars, maar ook wel spannend. Intussen knalde het overal om ons heen van de schoten. Niet echt natuurlijk, maar er hing een behoorlijk dikke kruitdamp om ones heen. Het deed me denken aan oud en nieuw, echt een vuurwerkgeur.

Mijn vader had het minder naar zijn zin. Hij vond het machtig mooi, maar hij voelde zich niet zo lekker en stond steeds harder te sniffen en snotteren. Hij voelde zich op een gegeven moment zo beroerd dat hij terug wilde naar de auto. Nu is mijn vader een behoorlijk sterke man, maar hij was ter plekke zo verkouden geworden dat zijn hoofd aanvoelde alsof het helemaal dicht zat.

Kom op 8 en 9 september 2012 naar de ruïne van kasteel Teylingen en maak de middeleeuwen van dichtbij mee! Op deze dagen vindt er een groot Middeleeuws Festijn plaats, waar jong & oud kunnen genieten van onder andere middeleeuwse veldslagen, middeleeuwse ambachten, Kids Battles en nog veel meer!

Jacoba van Beieren zit gevangen op kasteel Teylingen! Een bende Hoekse aanhangers zal proberen hun geliefde gravin te bevrijden uit de handen van hun Kabeljauwse en Bourgondische tegenstanders. Zal dat lukken of is Jacoba gedoemd in om gevangenschap te blijven? Komt allen kijken hoe dit avontuur afloopt!