#v.t.

🤘🎸👑

Αν καμιά φορά βρεθούμε

δε θα πούμε ούτε γεια

μες στο πλήθος θα χαθούμε

μ’ ένα δάκρυ στην ματιά

Κι αν φωνάξω τ’ όνομά σου

θα κοιτάξεις στα κλεφτά

και θα κάνεις για φαντάσου

πως δε με θυμάσαι πια

Κι αν ρωτήσεις πώς περνάω

θα σου πω δυο ψέματα

ένα πως δε σ’ αγαπάω

κι ένα πως σε ξέχασα (Χ2)

Αν καμιά φορά βρεθούμε

η ανάσα θα κοπεί

ούτε λέξη δεν θα πούμε

μα, θα τα ‘χουμ’ όλα πει

Κι αν φωνάξω τ’ όνομά σου

θα κοιτάξεις στα κλεφτά

και θα κάνεις, για φαντάσου

πως δε με θυμάσαι πια

Κι αν ρωτήσεις πώς περνάω

θα σου πω δυο ψέματα

ένα πως δε σ’ αγαπάω

κι ένα πως σε ξέχασα (Χ2)

Aρκεί ένα λεπτό για να ερωτευθείς, μια ώρα για να συμπαθήσεις και μια μέρα για ν΄ αγαπήσεις. Όμως μια ολόκληρη ζωή δεν αρκεί για να ξεχάσεις. "Oscar Wilde"

Part of our anniversary was going to get portraits with our family done. Family being Rhys and I with the bots and the boys.

Sooooo yeah this is now hanging above our fireplace. Dunno how many of you have been here long enough to know the crew but Opekun is the big one, Shalfey is the pit-boxer mix and Vaughn Two (V.T.) is the chihuahua.

Really love this a lot. 

Ήθελα να `μ...ουν ά...ρωμα που

που βάνεις στα μαλλιά σου

Που... βανεις

Αχι ..

σε κάθε σου α...να...πνοή να

να μπαίνω στην καρδιά σ...ου.”

Να... μπαινω

Αχι ..

Όλου του κόσμ...ου τα... καλά να

Να τα ‘χα δεν τα θελω...

Δ...εν τα θελω

Αχι ..

Ας έχει ο κόσμ...ος τα... καλά και

Και εγώ αυτόν που θέλω...

Που... θέλω

Αχι ..

Όσα αστρα έχει ο... ου-, ο ου...ρανός ο

Ο ήλιος το φεγγαρι...

Το... φεγγάρι

Αχι ..

Έτσι και εγώ θα... σα...γαπώ με

Μέχρι να μπω στον ‘Αδη....

Στον... Άδη

Αχι ..

Ματια μου , ματια μου... μα...τια μου τω

των οματιών μου ματια...

των... ματιών μου

Αχι ..

Τα ματια μου δε...ν ει Εί...δανε σαν

Σαν τα δικά σου μάτια...

Τα... ααα.. Δικά σου

Σαν τα δικά σου

κι εγώ

Δεν είναι πως σ' έχω ξεχάσει, πως σ' έχω παραμερίσει. Το αντίθετο. Πολύ συχνά ανοίγω τα μηνύματα στο profile σου. Έτσι. Για να σε δω, με το μυαλό. Να σε φανταστώ. Να πιστέψω πως είσαι καλά, όπου κι αν βρίσκεσαι. Εάν είσαι!

Μπαίνω, λείπεις. Βγαίνω, μπαίνεις - συχνά 5-10 φορές την ημέρα. Μοναξιά άραγε? Άλλοτε απουσιάζεις μέρες, δουλειές ξέρω. Υποθέτω δηλαδή. Ποτέ δεν άφησες περιθώριο, για το παραμικρό. Μπαίνω, είσαι μέσα κι αποχωρώ, τι νόημα θα είχε να μείνω? Πέρασε καιρός που θα μπορούσαμε κάτι να είχαμε πει, μα δεν το κάναμε όταν έπρεπε. Τώρα το χάος είναι ακόμα πιο μεγάλο. Μπαίνω, σε λίγο αποχωρείς, μοιάζει σαν ενόχληση. Ξαναμπαίνω αργότερα, πάλι μέσα, πάλι φευγιό. Το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Τι νόημα έχει?

Σήμερα ξαναδιάβασα κάποιες ιστορίες που έγραψα παλιότερα -ήσουν αιτία κι αφορμή. Γιατί??? Έτσι. Ένοιωσα την ανάγκη να δώ τα χνάρια που άφησες μέσα μου. Ξεκλείδωσα πες τη ντουλάπα μου για να δω τα φαντάσματα μου. Ένα. Ψέμα, ένα αλησμόνητο. Ένα ιδιαίτερο, ένα ανεκτίμητο. Ένα, ανάμεσα στ' άλλα, τα αδιάφορα.

Ξανακλείδωσα. Ψέμα. Για 3η-4η φορά μου γλίστρησε το κινητό. Άθελα. Βιντεοκλήση, άθελα. Στην προσπάθεια να το συγκρατήσω τα δάχτυλα πάτησαν τα πλήκτρα. Πανικοβλήθηκα ξανά. Έκλεισα αυτόματα. Συγνώμη ξανά. Ασυναίσθητο λάθος. Ίσως το μυαλό τελικά να συνομωτεί συνειδητά προσπαθώντας να πετύχει τους υποσυνείδητους στόχους του. Μα, δεν θα το έκανα ποτέ ηθελημένα. Προτιμώ να πω τα πάντα με φυσική παρουσία, παρά έτσι.