#utterly devastated

“I don't want Lestat ever to die, not even when I die. Perish the thought. For me, he can't die. He's too irrepressibly alive, and I am too connected to him.”

Będzie o "polityce". A tak naprawdę będzie o LGBT. Czyli o ludziach. Urzędujący prezydent zaproponował dzisiaj swoją "kartę rodziny", w której zadeklarował, w ramach propagandowego chwytu walkę z "ideologią LGBT". I teraz tak, odcedźmy na chwilę propagandę, medialną sieczkę, dochodzący zewsząd jazgot. Bo to, co kryje się za tym terminem, "walki z ideologią LGBT", jest głupie, przykre i nieludzkie. Nie ma czegoś takiego jak "ideologia LGBT". Nigdy nie było. LGBT nie jest żadną polityczną wykładnią, myślą, jak marksizm, liberalizm, faszyzm, etc. LGBT to ludzie. Ludzie którzy nie walczą o żadne przywileje - bo szacunek i możliwość kochania kogo się chce to nie jest żaden przywilej, to podstawowe prawo człowieka. Ludzie, którzy nie chcą ukrywać swojej tożsamości i bać się przemocy, agresji, wykluczenia z powodu tego, kim są. Przywilej to coś innego, przywilej to specjalne traktowanie, na przykład - zwolnienie z podatków. A wiecie, ktow Polsce nie płaci podatków? Za pojęciem "ideologii LGBT" kryje się dosyć straszna i głupia idea, że homoseksualizm jest czymś, do czego można kogoś przekonać, nakłonić, zdeprawować, że w homoseksualistę można kogoś zamienić. I odwrotnie - w wierze w "ideologię LGBT" kryje się też jeszcze bardziej złowieszczy pogląd, że homoseksualizm można cofnąć, naprawić, wyleczyć. Jest to pogląd nie mający żadnych podstaw ani biologicznych, ani psychologicznych, ani socjologicznych. Wiara w to, że homoseksualizm jest cechą nabytą, ma tyle samo podstaw, co wiara w zbawienną moc żył wodnych, lewoskrętnej witaminy C, czy płaskoziemstwo. Jest de facto, foliarstwem - jednak o tyle groźnym, że w przeciwieństwie do wiary w zbawienne możliwości witaminy C, skutkującym potworną krzywdą wielu ludzi. Nie można nikogo zmienić w homoseksualistę. Ze skłonnościami homoseksualnymi człowiek się rodzi, i ma je do końca życia. Nikt za to nie rodzi się z lękiem, nietolerancją, uprzedzeniem. Te cechy się nabywa. Za pojęciem "ideologii LGBT" kryje się też ciche zrównywanie homoseksualizmu z pedofilią. Ten znak równości nie ma też żadnych podstaw w biologii, psychologii ani psychiatrii. Pedofilia jest zarówno hetero- jak i homoseksualna. Jaka by nie była, jest potworną krzywdą wyrządzoną dziecku, zbrodnią, która powinna być ścigana z całą surowością prawa. Grając na najbardziej atawistycznym strachu, czyli lęku o własne dzieci, w nieludzko cyniczny sposób urzędujący prezydent zapowiada cenzurę - bo "zakaz promocji ideologii LGBT w instytucjach publicznych" będzie de facto cenzurą. Z wątków homoseksualnych będą cenzurowane wystawy, filmy, przedstawienia teatralne. Ale to też nie tylko cenzura - to zezwolenie na represje, dręczenie, mobbing, przemoc w białych rękawiczkach, cierpienie, to powtórka z akcji "Hiacynt" - informacja o czyimś homoseksualiźmie stanie się narzędziem, który będzie można wykorzystać przeciwko każdemu pracownikowi instytucji publicznej. Jestem daleki od spanikowanych fantazji. Granie "walką z ideologią LGBT" to cyniczna walka z ludźmi, obywatelami Polski, potworne poszerzanie podziałów. Gej, lesbijka, transseksualista to Polak, wyborca, sąsiad, przyjaciel, brat, siostra, córka, syn, kolega, koleżanka, przemiła pani spod piątki, chamski szef i ten kutas pierdolony, który zawsze zabiera nam miejsce parkingowe. To ludzie, jeden z drugim. Ludzie. LGBT to nie ideologia. Ale walka z ideologią LGBT to ideologia nienawiści.