#utotmulasapuso

Naalala ko ang sabi ng nanay ko nung bata pa ako, Pag may mga taong mangungutya, O maninira man ng iba, isa lang ang sasabihin nya, Wag mo silang pansinin.

Pag may lalapit magaalok ng kung ano, Wag mo silang pansinin.

Pag may sisitsit at tatawagin ka ng kung ano ano, Wag mo silang pansinin.

Pag may lalapit sayong di mo kilala, Wag mo silang pansinin.

Pag bobolahin ka at alam mong gago sila, Wag mo silang pansinin.

Magkasama tayo noon, nagpasama kang bumili ng damit mo Nang mabanggit mo na sa makalawa graduation mo na pala Naghabiling wag akong mawawala

Lumipas ang araw at ito na ang iyong pagtatapos Dali daling naghanda at bumyahe papuntang Auditorium Kitang kita ang tuwa sa iyong mga mata Lalo na ng sabihin sa sariling “Bukas bagong buhay na!”

Nang makarating tayo napansin kong may kakaiba Di tulad ng tipikal na pagtatapos walang mga nakabistida Wala ring mga nakapormal na polo at mga toga Sambit ko pa sayo'y baka nagkamali tayo ng punta

Hindi mo pinansin ang sinabi kong iyon Dali daling pumasok sa loob at nakipagusap sa kanila Malalakas ang boses, At panay ang pagmumura

Dumating ang isang matandang babae Katulad ng lahat syang nakasexy shorts at fit na fit na sando Kita ang kaluluwa lalo na pag yumuyuko At dun ako napaisip kung nasan ba talaga ako.

Nagsimula ang palatuntunan Kung ano ano ang sinasabi ng nasa harapan Maya maya'y tinawag na ang iyong pangalan At nagmamadaling umakyat sa hagdanan

Habang nagsasalita sya ng “Bukas ay katulad na kita” Abot tenga naman ang ngiti mo habang nilalagyan ng korona Walang ibang marinig kundi palakpak at hiyawan At sigaw ng matandang lalaking “sa wakas malaki na rin ang ating kita”

Doon ko napagtanto kung ito'y ano ba talaga Nang sabihin nung isang, “our new mamita”

Oo, graduate ka na nga

Graduate sa pagiging isa sa kanila Graduate sa pagbebenta ng sariling laman Kasi simula ngayon…

Ikaw na ang magbebenta sa kanila.

Alam mo ba? Na kahit sa dinami dami bg tao, ikaw pa rin yung hinahanap ko? Ikaw parin yung gusto kong makita. Ikaw pa rin naman kasi. Alam kong game mo ngayon. Gusto kong manuod, suportahan ka. Gaya ng lagi kong ginagawa noon.

Dalawang beses tayong nagkasalubong sa hallway. Kinakabahan, di maipaliwanag ang nararamdaman.

Hindi ko kasi alam bakit tayo umabot sa ganito? Bakit ka umabot sa ganito? Bakit di mo tinupad yung pangako mo? Bakit inulit mo ulit?

Wala namang oras na di kita naaalala. Eh sa halos isa’t kalahating taon ba naman tayong nagsama. Lahat nalang ng makikita ko, may significance sayo. Ultimo yung relo mo, nung bago palang tayo.

Pero di ibig sabihin nito ay gusto kong ibalik yung tayo. Siguro nga’t hanggang dito nalang. Ayoko ng sulatan oa ang librong ginawa natin. At kahit tuparin ang mga pangakong binitiwan natin.