Ο αγνοών Βίκτωρ θέλοντας να ξεσκάσει από την καθημερινότητα της εργασίας του, νέος και γεμάτος ορμές καθώς ήταν, μετέβει με συνάδελφους εργάτες στην παλιά πόλη.. Μετά από ώρες γεμάτες ποτό και γλέντι τα παλικάρια μπήκαν σε ένα από αυτά τα κακόφημα σπίτια... Ήταν μεγάλο με εσωτερική αυλή. Εκεί τους υποδέχθηκαν κοπέλες ..

Ήταν το ποτό; έβλεπε καλά; δεν μπορεί.. Ο Βίκτωρ έβλεπε την αδερφή του να χορεύει καταπιεσμένα…

Υπό την επήρεια του αλκοόλ, γεμάτος νεύρα άρχισε να φωνάζει και να ωρύεται. Έσπρωχνε ότι έβρισκε πλάι του γκρεμίζοντας πράγματα..

Δύο άντρες, με μαύρες κουκούλες έρχονταν κατά πάνω του. Τον ξυλοκόπησαν….

Τον χτύπησαν πολύ…

  ………………

  Οι μαφιόζοι τον πέταξαν σε ένα σκοτεινό υπόγειο…

Μια ζάλη επικρατεί μαζί με έντονο πόνο στο κεφάλι..

Αρχίζουν να του έρχονται εικόνες…

Μία κυρία να διαβάζει ένα παράξενο βιβλίο με υδράργυρο και αλάτι, δράκους και βασιλιάδες΄

  Το μόνο που είχε σαν εικόνα ήταν αυτό το βιβλίο, με το παλιό πορτρέτο και μια φωτογραφία΄

_πουλιά με κόκκινα φτερά.

  Περνάει μέσα από πόλεις και χωριά, από λιμάνια και βουνά

Άλλαξαν χρώματα πολλά

Χειμώνες και καλοκαίρια, νερά και ξαστεριές.

Μυρωδιές Ανατολίτικες και γεύσεις καυτερές!         Ακούει….

Στάσου, κλαρίνο, ντέφι, σαντούρι

Μα τι γίνεται;  Που βρίσκεται;

Μέσα σε ένα ανοιγόκλεισμα των ματιών συνέβησαν όλα αυτά;

  Μεγαλώνει..

  Κατηφόρι ανηφόρι, βλέπει κόκκινα φτερά!

Είναι πλοία στο λιμάνι σαν μεγάλα αρπακτικά τον άρπαξαν από την πόλη…

  Το σούρουπο έπεσε και τα κόκκινα πουλιά πέταξαν και τα βλέφαρα έκλεισαν…

  Άνοιξε τα μάτια του σε μια άλλη πολιτεία, βλέπει ανθρώπους, βλέπει εργάτες, βλέπει «μεγάλους» να συνάπτουν συμφωνίες..

Θυμάται χωράφια και εκτάσεις.. εργαλεία και ιδρώτα..

Μία κοπέλα… Μία κοπέλα χορεύει…