#tuwalya

Kung matagal mo nang sinusundan ang blog ko, malamang ay nabasa mo dati sa dash 'yung pinaskil ko sa Araw ng Kalayaan noong isang taon na tungkol sa mga pambansang simbolo ng Pilipinas at ang ilan pang pwedeng idagdag na trip-trip lang para sa akin. Kung hindi mo nabasa 'yun, pindutin lang ang link na ito. At naisip kong maaaring idagdag sa listahan na 'yan ang Good Morning Towel bilang pambansang bimpo ng Pilipinas.

"Good morning". Sa wikang Tagalog, "magandang umaga". Pero taliwas sa kanyang pangalan, hindi lang sa umaga maaaring gamitin ang Good Morning Towel. Sa katunayan, kapag sinabing tatak o brand ng tuwalya, automatic nang papasok sa isip natin ang Good Morning Towel sa kahit anong panahon. Kahit sino ang makita mo ay may nakasukbit na Good Morning Towel sa kanyang balikat. Pagod na pagod si Manong sa paglalako ng kanyang taho kaya't naisipan n'yang punasan ang kanyang tumatagaktak na pawis gamit ang Good Morning Towel. Merong nakapulupot na Good Morning Towel sa mga kamay ni Kuyang Construction Worker habang naghahalo ng semento para hindi ito magsugat habang gumagamit ng pala (sensitive ang magagandang kamay ni Kuya). Nginatngat ng daga ang pambugaw ng langaw ni "Manang Tindera sa palengke" na yari sa plastik pero buti na lang at dala n'ya ang mahiwagang Good Morning Towel kaya naman ito ang ginamit n'yang pambugaw ng langaw sa kanyang mga itinitinda. Pustahan tayo, meron din kayong ganitong klase ng bimpo sa bahay n'yo noon, o kahit ngayon eh meron pa rin kayong natatagong Good Morning Towel sa inyong inaanay na aparador.

Hindi ko alam kung anong kamandag may taglay ang ganitong klaseng bimbo at kung bakit popular ito sa ating mga Pilipino. Kung pagbabasehan ang towel na 'to, kung tutuusin ay hindi naman talaga s'ya ganoon kaganda. Naghihimulmol pa kapag medyo naluluma na. Kapag pinampunas mo ito eh para kang nagpunas sa isang onion paper dahil sa nipis ng tela. 'Yung ibang Good Morning Towel (o lahat?) eh nagkukupas na, siguro dahil sa kalumaan, katulad nung sa amin na aakalain mong plain white towel na may dalawang asul na linya na lang dahil wala na 'yung pulang "Good Morning" at sulat Intsik na naka-print. At sa pagkakaalam ko, iisa lang ang available na kulay nito.

Ilang beses ko na ring nakikita ang Good Morning Towel bilang biktima sa exchange gifts tuwing sasapit ang masayang Christmas Party sa eskwelahan. Kung hindi man personalized mug, picture frame, notebook na artista ang nasa cover, lapis na Bensia, o pigurin ni Santa Claus at reindeers o ng elepante, ang bimpo na 'to ang kadalasang laman ng mga regalo sa party. Mura kasi, at dahil sobrang mura, kinakailangan pang bumili ng ilang piraso ng tsokolate at kendi para lang umabot sa quota ng exchange gift fee. Mabuti na lamang at hindi ako nakaranas makatanggap ng ganito tuwing Christmas Party noon.

Ito pa ang isang pagtatapat: Ang buong akala ko, ang Good Morning Towel ay isang uri ng bimpo na may taglay na natural na bango. Paano ba naman kasi, lahat ng Good Morning Towel ng mga kaklase ko noong elementary sa PE eh mababango, 'yun pala nilalagyan lang nila ng pabango 'yun. Akala ko tuloy ganon ang lahat ng Good Morning Towel sa buong sansinukob. Isang Good Morning Towel lang ang sinumpa ko, 'yung pagmamay-ari nung kaklase kong may putok! Kumapit sa bimpo n'ya 'yung kamandag, hanep!

Kung sinuman ang nakaisip na gumawa ng ganitong klaseng bimpo eh hanga ako sa kanya. Biruin mo, sino ang mag-aakalang sisikat ang manipis na towel na 'to sa Pilipinas? Bagamat meron pang mas matibay na bimpo na mabibili sa merkado, ang Good Morning Towel ay nariyan pa rin at nananatiling isa sa mga simbolo ng pagiging matiyaga ng mga Pilipino sa anumang trabaho.