#tuimelaar

Maddalena Bearzi van de Ocean Conservation Society volgde op een dag een groep foeragerende tuimelaars voor de kust van Los Angeles. Plotseling dook één van de dieren naar diepere wateren. Een minuut later volgde de rest van de school. Het onderzoeksteam van Bearzi besloot de dolfijnen te volgen.

Op enkele kilometers voor de kust vormden de dieren een cirkel rond een donker object in het water. De onderzoekers zagen in het water het levenloze lichaam van een meisje. Het team kwam langzaam dichterbij. Het meisje had blond haar en was volledig aangekleed. Terwijl de boot naderde, draaide ze langzaam haar hoofd en tilde ze haar arm op alsof ze om hulp riep.

De onderzoekers tilden het onderkoelde meisje aan boord van de boot. Bearzi bracht de kustwacht op de hoogte en zette koers naar de dichtstbijzijnde haven. “Ze is cyanotisch,” zei één van de onderzoekers. “Ze is zwaar onderkoeld. We moeten haar warm houden!” Het meisje werd in een deken gewikkeld en om beurten hielden de onderzoekers haar warm.

Het meisje was ongeveer 18 jaar oud en nauwelijks in staat te communiceren. Om haar nek zat een plastic zak. In de haven werd ze overgedragen aan de kustwacht en overgebracht naar het ziekenhuis. De dienstdoende SEH-arts zei dat het meisje het zou redden en dankte het team voor de reddingsactie.

Het ging om een Duits meisje dat op vakantie was in Los Angeles. Uit een briefje in de plastic zak bleek dat ze had geprobeerd zelfmoord te plegen. Als de dolfijnen de wetenschappers niet naar het meisje zouden hebben geleid, was ze overleden.

Wat zouden de dolfijnen hebben gedaan als het team er niet was geweest? Zouden ze haar hebben gered? Er zijn veel gevallen bekend waarbij dolfijnen mensen hebben gered van de dood of een ramp, door ze naar de kust te leiden, haaien te verjagen of ze boven water te houden.

Dit artikel is afkomstig uit het boek Dolphin Confidential: Confessions of a Field Biologst.