#trabzon'da

Bugün hastahanede 4 arkadaş karşılıklı yemek yiyoruz. Adamın biri geldi ‘’siz mi daha güzelsiniz onlar mı?’’ dedi. Neden bahsettiğini hemen anladım ama şaşkınlıkla cevap veremedim. Tekrarladı pis pis gülerek. Herkes kendince güzel dedim sert bir şekilde ve kafamı tersi yöne çevirerek. ‘’Yook, sen anladın beni de işine gelmiyor’’ dedi yaşını almış başını alamamış adam. Adamın, kulağına doğru epey yaklaşarak konuştuğu arkadaşım da birkaç söz söyledi, sonra adam ‘’Onlar daha güzel, sen çok güzelsin aslında ama onlar daha güzel’’ deyip gitti.

 Durum şu ki ben ve aslında çok güzel olan arkadaşım (!) masanın bir yanındayız, kapalı giyimli, başörtülü iki arkadaşımız da karşımızda. Adam kendi aklınca bize tesettürü özenmeye çalışıyor zannımca.

Yahu SANA NE BENİM ETİMDEN BUDUMDAN?

Bu ne cesaret sen gelip, yemeğimi yerken (elinde kendi tepsisi) yanıma yanaşıp da akıl verebiliyorsun, sen kimsin ya? Arka masada otururken bizi mi gözetledin hangisi güzel, hangisi kapalı, hangisinin başı açık, hangisinin kolu açık, bacakları görünüyor mu diye? Gizli gizli pis bakışlarınla test edip ölçüp tartıp hangi cesaretle geliyorsun? Çocuğun muyuz, torunun muyuz? 

Hem sen her işini inandığın doğrulara uydurdun da beni mi dert edindin? Benim hayatımı sana göre doğru yaşamamı üstüne vazife mi edindin?

Bir de gerçekten güzel olanı da yorumluyor, o aslında güzelmiş de (ki hakikaten güzel) ama kapalı olmadığından diğerlerine güzel demiş. Cümlelere bak gözü kızda kaldı herhalde...

Aman iyi niyetli yorumlarınız da kötü niyetli yorumlarınız da kendinize kalsın... Dönün kendinize bakın, hiç olmadı çocuklarınıza bakın, yakınlarınıza bakın...

DOĞRU BULMADIĞINIZ ŞEYLERE DE BAKMAYIN!!! GÖRMEK İSTEMİYORSAN OTURUP İKİ SAAT İNCELEME!!