#thatblonde

I thought I was better, I thought that I've left that stupid disease behind. That stupid depression. I thought that it stopped eating me inside. But it's back. Or actually it has never been gone. It never left me. It's a part of me that I can't hide, and I hate it. It ate me alive, and now I'm not more than dead inside, and no one understands.

Ik begon me beter te voelen, echt waar. Ik dacht dat ik eindelijk terug gelukkig kon zijn. En oké, ik zit niet weer in een 'extreem' dieptepunt, maar ik voel wel dat ik weer achteruit ga. Ik ben de hele tijd moe en zeg vaker mijn afspraken af met een leugen om er onderuit te komen. Ik ben zo moe. Fysiek én mentaal. Ik wil niet terug in die put zakken, help.