#teomanistbayan

Sonsuz gökyüzünü yaratan rabbimin, bu küçücük daralmış göğsüme onu çekmem için fırsat vermesini bekliyorum. O derin iç çekişle tüm sıkıntıları içimden ucu kancaya takılmış bir şey gibi çekip söküp atmasını... ve biliyorum gün gelecek bu boğazımdaki düğüm çözüldüğü gibi, gözlerimde ki kaşıntı geçecek -ki ağlamamak için kendimizi her tuttuğumuzda gözlerimizde bi kaşıntı başlar ya- ben bu acının anlık geçişiyle bir daha asla neden bu kadar canımın yandığını hatırlayamayacağım derin ve büyük bir ferahlıkla dolacağım. İşte o zaman o içimde yeşeren kır bahçelerine, büyük ovalara sadece içimdeki ağaçları çiçekleri yeşertecek insanlarla dolduracağım. O bahçelerden aldığı bir meyveden sonra koca bir ağaç ekeni sokacağım. Meyve bahçelerimi yağmalayıp beni harabe olarak bırakanlarla değil. Her önünden geçtiklerinde imrenecekleri bahçelerle. Kendinize iyi bakın. Umut yok dediğinizde bile umut vardır. Umut zaten görüp anlayabileceğiniz bir kavram değil. Sadece bir hayal bir istek. Siz göremesenizde o çıkar gelir. Kır bahçelerimizde birbirimizi misafir etme dileklerimle.

Kötü de değiller. Mesela atıyorum 1 ay kalıyor 3-5 like. Aktif bi hesap bi rb yapıyor tutuyor o gönderim. Demek ki sıkıntı bende değil.