#tekstueel

THE WHISTLER All of a sudden she began to whistle. By all of a sudden I mean that for more than thirty years she had not whistled. It was thrilling. At first I wondered, who was in the house, what stranger? I was upstairs reading, and she was downstairs. As from the throat of a wild and cheerful bird, not caught but visiting, the sounds war- bled and slid and doubled back and larked and soared. Finally I said, Is that you? Is that you whistling? Yes, she said. I used to whistle, a long time ago. Now I see I can still whistle. And cadence after cadence she strolled through the house, whistling. I know her so well, I think. I thought. Elbow and an- kle. Mood and desire. Anguish and frolic. Anger too. And the devotions. And for all that, do we even begin to know each other? Who is this I’ve been living with for thirty years? This clear, dark, lovely whistler?

U kent ze wel: de hotdog-kraampjes, de ijscokarren en de loempiastands in de stad. De gemeente wil via een experiment meer ruimte gaan geven aan dit soort voedselwagentjes. Het college van burgemeester en wethouders voerde onlangs een initiatiefvoorstel in. Mocht de gemeenteraad akkoord gaan dan worden per 2015 in ieder stadsdeel locaties aangewezen waar de voedselwagens mogen staan. Ook kunnen er makkelijker vergunningen aan ondernemers verstrekt worden die experimenteler van aard zijn. Zo kan bijvoorbeeld een collectief van ondernemers een vergunning aanvragen en kan er een vergunning voor meerdere wagens aangevraagd worden. Op die manier hoopt de gemeente dat startende maar ook gevestigde ondernemers meer ruimte krijgen voor innovatieve concepten. Op 18 februari worden de plannen van het college besproken in de raad , dan worden ook de locaties bekend. In de twee weken daarna kunnen belangstellenden zich bij de gemeente melden voor de aanvraag van een vergunning.