#teken kat

Heb jij ook een kat die al angstig weg rent zodra je je ontwormingspil uit de verpakking haalt? Hoe voorkom je nu dat je kat in paniek raakt als je je dier wilt ontwormen of ontvlooien? We vroegen het onze kattenexpert Maggie Ruitenberg.

Ik adviseer je met je kat te gaan trainen om een andere emotie aan het gehanteerd worden te koppelen.

Eigenlijk is het voor alle katten goed om getraind te worden in het zonder stress behandeld en gehanteerd worden, maar voor bange katten is het nog belangrijker, omdat ze echt dagen van slag kunnen zijn na behandelingen tegen vlooien of wormen.

  Gebruik voor de training iets dat je kat heel lekker vindt, bijvoorbeeld wat blikvoer of kattensnoepjes, om als hulpmiddel in te zetten.

  Als je kat al bang wordt als ze het vlooienpipet ziet dan begin je bij het aanpakken van die angst. Belangrijk bij deze training is wel om de kat niet te behandelen met het pipet zolang ze nog bang is!

  Dit zijn de onderdelen waar je op gaat trainen:

  Angst voor pipet wegnemen:

1.Doe wat lekkers in een bakje of op een schoteltje, leg de pipet erin/naast en laat je kat het lekkers opeten. Durft ze niet te eten, vergroot dan de afstand tussen het lekkers en de pipet tot ze wel wil eten. Als de kat eet, zoals ze normaal ook zou doen, zonder nog aandacht te besteden aan de pipet bij het eten kun je door naar de volgende stap.

2. Doe een beetje voer op de pipet en voer de kat vanaf de pipet, die je eigenlijk als een soort lepel gebruikt. Gaat dit ook goed en is de kat rustig en ontspannen, dan is het je gelukt de angst voor de pipet weg te nemen en ga je door naar het volgende onderdeel.

  Angst voor vastpakken huid/haar wegnemen:

1. Voer de kat wat lekkers terwijl de pipet ernaast ligt en terwijl de kat eet pak je de huid op de plaats waar je straks de vloeistof aanbrengt vast. Doe dit in het begin heel zacht en voorzichtig. De kat moet gefocust op het eten blijven. Houd de huid 3 tot 5 seconden vast en haal, tegelijk met het loslaten van de huid, het lekkers weg. Zo leg je de connectie tussen het krijgen van wat lekkers en het hanteren van de huid.

2. Gaat dit goed, dan kun je het vastpakken van de huid wat steviger doen en een beetje manipuleren met de huid en haren, maar blijf onder de grens waar de kat stopt met eten. Let op dat je de lekkernij telkens tegelijk met het loslaten van de huid wegpakt. Is de kat ook ontspannen hieronder, ga dan door naar het derde onderdeel.

  Angst voor gevoel van iets nats op huid wegnemen:

1. Houd het pipetje even onder de kraan, zodat het nat is. Leg het klaar op de plek waar je de kat wilt voeren. Zet wat lekkers neer en als de kat begint de eten, vouw je rustig de haren weg en raakt 3 - 5 seconden met het natte pipet de huid aan. Zodra je stopt met de aanraking haal je tegelijkertijd de lekkernij weer weg. Blijf dit dagelijks of zelfs meermalen daags herhalen tot de kat ook hier totaal niet meer op reageert.

  De vlooienbehandeling:

Heb je al deze stappen doorlopen, dan kun je zonder problemen, terwijl je kat wat lekkers eet, deze behandelen met een vlooienpipet. Blijf wel hierna tussen de behandelingen in de verschillende stappen oefenen, om te voorkomen dat de oude angst weer boven komt.

.

Deze manier van trainen kost tijd en geduld, maar uiteindelijk kan iedere kat dit leren en het fijne eraan is dat de kat getraind wordt zonder angst of stress en de band met en vertrouwen in de eigenaar alleen maar sterker wordt door op deze manier te trainen. Meer informatie kun je altijd opvragen bij de dierenwinkel.

  Veel succes gewenst!

Het is belangrijk je huisdier na elke wandeling goed te controleren op teken. Als je een teek binnen 24 uur na het aanhechten verwijdert, voorkom je overdracht van ziekten. Check vooral achter de oren en in de liesstreek.

Hoe verwijder je een teek?

Gebruik een goede tekentang

Plaats de tekentang dicht op de huid

Controleer of de monddelen mee uit getrokken zijn

Maak een draaiende beweging en trek in1 beweging de teek in zijn geheel uit de huid

Meer tekentips van de dierenwinkel:

Kam je huisdier na de wandeling. Eventueel rondwandelende teken worden zo van je huisdier verwijderd.

Gebruik iedere maand een bestrijdingsmiddel tegen de volwassen en onvolwassen teken. Er zijn verschillende producten op de markt. Producten die op de huid van de nek gedruppeld moet worden, spray’s waarbij je je hele huisdier moet in sprayen, tekenbanden die je dier gedurende enkele maanden moet dragen en shampoo’s waarmee je huisdier gewassen moet worden. 

Kies voor een product wat gemakkelijk toe te dienen is en een langdurige werking heeft. 

Vraag je Pets Place-medewerker om advies. Geen enkel middel werkt 100% dus blijf je huisdier controleren!

Hoe zien spoelwormen eruit?

Veel hondenbaasjes kennen de witte maden a twee centimeter, die soms in de ontlasting van hun hond zijn te vinden. Dit zijn losgelaten stukjes van een lintworm. Spoelwormen zien er heel anders uit. Ze kunnen tot achttien centimeter lang worden en zijn duidelijk herkenbaar als worm. Ze zijn bleekgeel tot roodachtig van kleur en soms zijn ze te zien in braaksel of ontlasting. Ze hebben dan wel wat weg van elastiekjes.

De ontwikkeling van de spoelworm

Volwassen vrouwtjes spoelwormen produceren een giganistisch aantal microscopisch kleine eitjes: zon tweehonderdduizend per dag. Een met enkele spoelwormen geinfecteerd dier scheidt dan ook al gauw een miljoen eieren per dag uit. Via de ontlasting komen de eitjes in de buitenwereld terecht, maar op dat moment zijn ze nog niet besmettelijk. Pas een aantal weken later zijn de eitjes gerijpt en hebben zich kleine larfjes in de eitjes ontwikkeld. In de winter is het te koud en ontwikkelen de larfjes zich niet, maar als de temperatuur in de zomer weer stijgt komen de eitjes alsnog tot rijping.

Dieren raken geinfecteerd door het opnemen van de besmettelijke eieren via de bek. De niet gerijpte eieren passeren gewoon het maag-darmkanaal en worden opnieuw met de ontlasting uitgescheden, maar de larfjes uit de gerijpte eieren komen uit in de darmen. Daar ontwikkelen ze zich niet gelijk tot worm: ze dringen eerst door de darmwand en maken via de bloedvaten een zwerftocht door het lichaam. Ze kunnen daarbij ook in de longen terechtkomen, waarna het dier ze uithoest en doorslikt. Zo komt de larve in de darmen terecht. Daar ontwikkelt de larve zich tot spoelworm en begint de hele cyclus weer opnieuw.

Bij oudere dieren lopen de larven meestal ergens in het lichaam vast, waarna ze jarenlang in een soort ruststadium aanwezig blijven. Bij drachtige dieren ontwaken deze larven echter, waarna via de moedermelk de puppys worden geinfecteerd. In tegenstelling tot bij katten komen bij honden de larven ook in de baarmoeder terecht, zodat zelfs ongeboren pups besmet raken. Vrijwel alle pups komen op deze manier met een spoelworm-infectie ter wereld. Bij puppys van twee weken oud worden zo soms al volwassen spoelwormen aangetroffen.

Gevolgen van spoelworminfecties

Vaak merkt een eigenaar pas dat zijn hond is geinfecteerd als hij wormen in de ontlasting of in braaksel vindt. Ook al verloopt de infectie vaak symptoomloos, deze kan wel degelijk schade veroorzaken. Zo kunnen er bij jonge dieren groeivertragingen optreden die door de eigenaar niet worden opgemerkt.

Hoesten als gevolg van de trektocht van de larven door de longen komt bij jonge dieren regelmatig voor. Volwassen wormen in grote aantallen kunnen verstoppingen van de darm veroorzaken, waardoor de darm zelfs kan scheuren wat de dood van het dier tot gevolg heeft. Sterfte bij pasgeboren pups kan ook het gevolg zijn van lever- en longbeschadiging door grote aantallen passerende larven.

Mens en spoelwormen

Ook bij de mens kunnen, door het opnemen van eitjes, spoelworminfecties optreden. Spoelwormeieren worden vooral gevonden op plaatsen waar honden en katten hun behoeften doen, zoals in plantsoenen, groenstroken, tuinen en zandbakken. Recent onderzoek in een grote stad toonde aan dat zelfs 59% van de monsters uit openbare zandbakken spoelwormeieren bevatten. Kinderen zijn dus extra kwetsbaar.

Spoelwormlarven maken bij de mens -net als bij de hond- een trektocht door het lichaam, maar ze ontwikkelen zich niet tot volwassen lintwormen. In de verschillende organen en weefsels waar de larven blijven steken kunnen echter wel ontstekingshaarden ontstaan, maar meestal verlopen die zonder ziekteverschijnselen. Als er wel verschijnselen optreden, worden ze vaak aangezien voor griep: buikpijn, spierpijn en moeheid. Soms treden echter long- en leveraandoeningen op als gevoel van een infectie en in zeldzame gevallen kunnen oogaandoeningen optreden.

Adviezen aan hondeneigenaren

- Laat honden niet uit op plaatsen waar kinderen spelen.

- Ruim altijd de ontlasting van je hond op.

- Verwijder de ontlasting die aan de haren van de hond blijft zitten.

- Verschoon regelmatig de ligplaats van de hond.

- Ontwormen is eenvoudig en niet duur.

De wormmiddelen die werkzaam zijn tegen spoelwormen zijn verkrijgbaar bij de dierenarts en de dierenspeciaalzaak. Lees altijd eerst de verpakking of bijsluiter voor je een middel koopt, want niet alle wormmiddelen zijn effectief tegen spoelwormen. Let er op dat het een geregistreerd dierengeneesmiddel is (herkenbaar aan een registratienummer, bestaand uit de letters NL, gevolgd door vier cijfers), want alleen dan weet je zeker dat het middel ook werkt. Houd je strikt aan de dosering van de bijsluiter: sommige wormmiddelen moeten meerdere dagen achtereen worden gegeven, sommige zelfs twee keer per dag. Gebeurt dat niet, dan is het middel minder effectief.