#tanghalan

Well, we got the tickets for free. Problema lang namin ang pamasahe. Dumiretso ang bus na sakay namin kanina sa isang liblib na lugar (kinda) sa PETA (Philippine Educational Theater Association) ---HOY, hindi "PETA" na panghayop. PETA na tanghalan.

Characters: They are toughies. Astig nomon nila. Lalo na si Ton-ton (Martin de los Santos ng Pahiram ng isang Ina) [ngayon lang ako nakalapit ng ganun na halos mahawakan ko na ang isang artista on stage..]) BTW, yan na ata ang isang requirement bago ako magkaanak, manood ng family-oriented plays/shows.

Grabe, naiyak ako sa pannonood. Akala ko isang simpleng play lang ito ngunit nang napanood ko iyon, nagbago ang pananaw ko sa pagiging bata. Namimis ko na ang pagiging bata. Nakaramdam ako ng pagsisisi kasi parang pinariringgan nila ako sa mga bagay na may kinalaman sa buhay ko, lalo na buhay ng isang teenager. Mahirap din palang tanggapin ang katotohanan, pero kahit papaano nabuksan na ang pag-iisip ko. 

Natuwa rin ako sa tauhan ng isa pang bata, taas ng boses, gusto ko yun! :)

Nasindak ako ng todong-todo nang nagrecite ako sa isang talakayan doon, lahat ng audience natawa kasi nagkamali ako. Pero ayos lang. Kahit papaano maluwag na ang pakiramdam ko.