#suptober24

He cute 🤭

Ik heb een poëtische twist aan mijn tekst gegeven. Misschien is het verkeerd maar ik had veel plezier.

Suptober 2024 : 6. Electric

Terug !

Hij is terug !

Cas. Cas is terug

en plots word Dean overspoeld

met de geur waar hij gek op is :

ozon en petrichor en morgendauw.

Zijn engel kijkt hem aan

en het voelt als levende draden onder zijn huid.

Cas glimlacht en grijnst en lacht

en sterretjes van vreugde schijnen in zijn ogen

en Dean verstaat nu dat benoemde gedicht van Sappho[1]

dat iedereen zo snel misbruikt.

Hun handen komen dichter- en dichter bij

en Dean kan letterlijk het voelen, de verkorting van de afstand.

Als statische elektriciteit maar ook niet.

En zijn vingers zich

eindelijk om deze van Cas

sloten

en alle zenuwen in deze hand komen tot leven.

De lucht kraakt met spanning

als een storm dat begint

maar het is geen storm.

Het is de liefheid,

de zachtheid

van de handen van

Cas

die nu zijn wangen opleggen,

die nu de tranen wegvegen,

en alles tintelt,

en zijn ieder cel voelt levend aan.

Dean kan het niet verdragen.

Nee.

Hij kan het niet.

Dean moet dichterbij,

altijd dichterbij,

en hij klemt zijn jas vast

en hij brengt Cas dichterbij,

en hij kust hem.

Vergeet maar van levende daden en elektriciteit en hand vasthouden.

Dit.

Dit is het.

De lippen van zijn engel onder de zijne,

Cas,

zijn lichaam soepel, smeltend onder Dean.

Geen woorden zijn uitgewisseld,

maar nu Cas jammert als Dean de kus afbreekt alleen maar zodat ze kunnen ademen.

En Cas,

Cas ziet er verbrijzeld uit

en twijfelachtig en hoopvol

en ademloos en blij,

en dan is er een gebroken half fluister:

“Dean”.

[1] frag. 31 :

Mij dunkt, hij moet wel een god gelijk zijn de man die daar vlak tegenover jou gezeten is en van dichtbij je lieve stem kan horen

en hoe verleidelijk je lacht, het laat zo waar mijn hart overslaan in mijn borst: en als ik even in je richting kijk, is 't net of m'n stem hapert;

mijn tong verstijft, en hele kleine vlammetjes zijn onder m'n vel gekropen, met mijn ogen zie ik niets meer, en mijn oren suizen.

Voor een paar weken had ik niks geschreven. Er was de begrafenis van mijn Opa. Dan was ik ziek. Opnieuw.

Anyway. Ik voel me lichamelijk beter. En kan een beetje meer focuseren. Mijn andere oefeningen deed ik ook, btw, maar schrijven te moeilijk was.

Suptober 2024 : 5. Scars (+/- 200 woorden)

De hel is hel. Totaal sensorische deprivatie en alle sensaties tegelijk. Marteling en niks.

De niks is pijnlijker.

En dan, dan, een licht dat zo fel brandde, een aanwezigheid zo groot en oud en dik. Dean werd uit de hel gehaald, en alles dat hij had met hemzelf na dat verblijven was nachtmerries dat hij niet kon afgooien en een verbranding op zijn schouder.

Het was de aanraking van zijn engel. De handprint van Cas.

En achter, wou dit het enige litteken dat hij op zijn huid graag wou zien. Het hielp als Cas weg was. Het hielp Dean zich te herinneren dat de engel zijn vriend was, en hoeveel Cas om hem gaf. En Cas was vaak weg.

En als Cas stierf, vaker en vaker over de jaren, het litteken was soms de alleen herinnering dat zijn engel eens hier was, dat hij hield van Dean. Het was een onuitwisbaar spoor van de engel.

Ik had dit tekstje vorige week geschreven maar ik vergat het te posten. Het is een beetje korter dan de anderen, maar het prompt had me echt niet geïnspireerd. (Ik kijk nog steeds naar mijn Vlaamse cooking shows, en ik lees steeds naar mijn boek. Maar misschien zal ik het niet meer posten, idk)

Suptober 2024 : 4. Birthday (+/- 150 woorden)

In twee dagen is het de verjaardag van Dean. In twee dagen zal hij 46 jaar oud zijn.

Het is so vreemd. Voor een heel lange tijd had hij gedacht dat hij nooit zijn 30ste verjaardag zal zien.

Maar here they are. Hij zal 46 in twee dagen zijn.

En hij is niet aan het sterven.

En hij is niet alleen.

Zijn broer Sam is hier met Eileen, die een echt zusje nu is.

En Bobby, de man die beter voor hem dan zijn eigen vader was.

En Jody met haar partner Donna, die allebei waren familie. En zijn drie dochters.

En Charlie, zijn zusje van een andere moeder.

En God. Of Jack, eigenlijk. Die was ook zijn stiefzoon. En zo goed een jonge persoon.

Vandaag heb ik meer dan 150 woorden geschreven. Het was moeilijk omdat ik ziek ben, en mijn aandacht is shit.

Suptober 3 : Royalty

Vandaag, als Jack in de troonzaal zit, hangt een portret achter hem. Misschien denkt jij dat een “Koninlijk Portret” is, maar voor Jack is het alleen maar zijn familie. En het helpt hem beter voelen op slechte dagen.

Sam, zijn vader en zijn nonkel en zijn broer allemaal in één. En Eileen, zijn vrouw, die allebei zo badass en vriendelijk is.

En Dean, zijn stiefvader die voor te lang vreselijk was. Die aan beter te zijn voor hemzelf, voor Cas en voor Jack werkt. Die vergeving vroeg maar steeds wou verbeteren. Die een huis had gerenoveerd en een kamer voor Jack had gemaakt. Die altijd zijn favoriete gerechten kookte als Jack bezocht.

En Jody en Donna, Claire en Kaia, Alex.

En Cas.

Vandaag heb ik dit drabble geschreven van ongeveer 150 woorden. Het is steeds moeilijk, en ik moet mijn hersenen dwingen om over te schakelen van Engels/Frans tot Nederlands. What a pain in the ass.

Suptober 2024 : 2. Spa Day

Een Zaterdag per maand hebben Dean en Castiel een echt “Family Spa Day”.

Soms is het een dag met de hele familie, Sam en Eileen en Jack. Dan maken ze masks en scrubs, geven ze elkaar en manicuur of en pedicuur, kijken ze naar Disney of Scooby-Doo of de chick flicks dat Dean doet alsof hij niet mag.

Soms is het een dag met Cas en Eileen in een kant van de bunker, en Dean en Sam in een andere. Cas en Eileen gaan naar een echt Spa, en Sam en Dean verzorgen zijn huiden en drinken tee.

Soms is het een dag voor Cas en Jack of voor Dean en Jack. De volwassenen doen min of meer al dat het kind wil. En ze praten met elkaar over alles. Of, voor Dean, brengen ze samen tijd door in dezelfde ruimte, en praten een beetje met elkaar.

Vandaag heb ik precies 15O woorden geschreven voor een laat Suptober met veel hulp van mijn online woordenboek. Damn, mijn hersenen had het work out nodig! Het is geen goed drabble maar het is een oefening, geen literatuur.

Suptober 2024 : 1 : Autumn (Destiel) : 150 w.

Dean kijkt door het raam als hij zijn zwarte koffie drinkt. Het is te warm, en het verbrand hem, gelukkig niet te veel maar genoeg voor een contrast met de koude lucht van de keuken om 6 uur.

Cas slaapt nog, natuurlijk. Zijn engel is geen ochtend persoon en heeft zijn koffie nodig direct als hij wakker word (rond 9 uur).

Het is nu oktober, en de herfst is nu wel onder weg. De blaadjes vallen, en het gras word bezaaid met vlekken van rood, oranje en geel, net als een aquarel.

My favorite episode by a wide margin is Unfinished Business.

Rich is on the top of his game. He directs, acts, acts again! Gabriel vs loki. Hells yes.

But i couldn't think of what I wanted to draw. I've done this prompt a few times. So I thought about this fic I wrote after this episode aired.