Bazı şehirler vardır, kaldırımları taştan betondan. Bakarsın, bir gün çamur. Bakarsın, bir gün kar toprak. Sonra bir kişi gelir, kaldırımlarına ayak izlerini bırakır, çamurlarını bulaştırır. Hatta geldiği toprakların izlerini bırakır. Sonra o şehrin kaldırımlarından çiçeklerler açar, sırf sen her gün sula diye.
Aşk da böyle ya... Topraktır, kardır, kıştır ama her gün çiçekler açar kalbinin kaldırımlarında, sırf sen her gün sev diye.











