Kon aduna pa imong maayong buot bisan ang tananÂ
   Nangayabag na unya ikaw ang gipasinganlan,
Kon sigurado kaâs imong barog bisan ikaw gidudahan
   Unya gipabili pa gâyod nimo ilang giduhaduhaan,
Kon makahuwat ka unya dili ka kapoyon,Â
   Unya ilaron gani apan dili ka mangilad balik,
O gidumtan ka unya dili madumtanon
   Unya dili ka mahambogon o mabugirit:
Kon dili ka madala sa imong mga gipangdamgo;
   Kon dili lang gâyod ka kutob sa pagtinguha;
Kon ang Kadaogan ug Katalagmanâs imo mutagbo
   Unya walay kalahian imong pagtagadâs duha;
Kon madawat ra nimo imong gipanghisgot
   Nga ibitik paraâs mga tonto sa mga limbongan,
Kon imong singkamot matan-aw nimong madaot
   Unya ayohon ra nimo balik gamitâs karaang himan:
Kon mapundok nimo tanan nimong nadag-an
   Unya irisgo nimo tanan sa usa lang ka sulay,
Unya mapildi ka âpan makabalik gihaponâs gigikananÂ
   Unya dili gâyod magpabilin sa diin ka nabitay;
Kon mapugos nimoâng kasingkasing, ugat ug unod
   Nga imbis wala na sila, palihokon gihaponÂ
Unya mopadayon nga wala nay nagbuhi gâyod
   Gawas sa Diwa nga misinggit og âPadayon!â
Kon parayâgon nimong tawo unya ikaw mithion gihapon
   Kon makasugat kaâg Hari unya dili ka mubiyaâs katawhan
Kon sa kalaban ug sa kauban dili ka masamaran
   Kon tanan mupasakayâs imo unya dili nila palabion;
Kon mapuno nimo ang usa ka minutong bagsak
   Sa sisenta ka segundong pagpaninguha,
Imoha ang Kalibotan ug tanang aduna diha,
   Ugâunsa pa gâyodâikaw Ulitawo na, anak!
ang orihinal nga teksto: https://www.poetryfoundation.org/poems/46473/ifâ