Zo vier ik kerst als single
Wat doe jij met kerst? En oud & nieuw? Vanaf november begint deze vraag al rond te zingen in mijn omgeving. Ga je naar je familie of de schoonfamilie? Als single heb ik geen last van dat laatste, wat de planning voor mijn kerstdagen een stuk gemakkelijker maakt. Mijn familie is sowieso relaxed, mijn moeder roept altijd: ‘je bent welkom, maar als je andere dingen wil doen, snap ik dat!’ Met als gevolg dat iedereen graag naar huis komt voor de kerst. Traditiegetrouw organiseert een vriendin van mij op kerstavond een diner voor vrienden en iedereen is welkom. Met de gedachte ‘niemand hoeft alleen te zijn met kerst’ (is dat er niet een van Robert ten Brink?) levert dat een avond vol nieuwe ontmoetingen op. Met een kroegentocht erna voor de liefhebbers. Eerste kerstdag ben ik bij mijn familie en tweede kerstdag eet ik met vrienden de restjes op en gaan we de stad in. Zo zie je maar, schoonfamilie past bijna niet in het schema.
Oud en nieuw daarentegen is een stuk lastiger. Vroeger was het vaste prik om het te vieren bij een vriendin die in de binnenstad woonde. Ontelbaar flessen champagne (of, vooruit Cava) werden ontkurkt tot diep in de nacht. Spelletjes, vuurwerk, meezingen met de karaoke op tv, het waren onvergetelijke avonden. Helaas is dat sinds de komst van hun kinderen geen optie meer. De desillusie van een groot nieuwjaarsfeest bespaar ik mezelf sinds een aantal jaar. Voor veel geld een kaartje scoren voor een hip feest, waardoor je je warme huis na 12 uur moet verlaten, met gevaar voor eigen leven door het vuurwerk fietst, moet wachten in die ellendige rij en eenmaal kom je tot de conclusie dat het thuis eigenlijk veel leuker was. Nee, dan kun je maar meteen thuisblijven. Alleen… waar? En bij wie?
Aangezien de gesettelde vrienden geen optie zijn, doe ik een rondje langs de single vrienden. Veel weten het nog niet, anderen twijfelen of ze oud en nieuw dit jaar in het buitenland vieren. Dat is nog wel de beste manier van het nieuwe jaar ingaan. Al is het België. Geen stress, gewoon je koffer pakken en met lage verwachtingen aftellen naar het nieuwe jaar. En valt het tegen is dat ook prima, je bent toch ergens anders en om eerlijk te zijn is 1 januari zonder kater doorbrengen ook weleens lekker. Maar helaas, geen buitenland voor mij dit jaar. Gesettelde vrienden maken samen plannen. Ik voel even een steek als de ene vriendin de andere vriendin uitnodigt om bij haar oud & nieuw te vieren (neem je de kinderen lekker mee, stoppen we ze in bed!) Ik word niet uitgenodigd. Toch is dat gevoel een seconde later weer weg. Want, wil ik wel tussen stellen en kinderen zitten met de jaarwisseling? Nee, dank je, derde wiel aan de wagen zijn is niet mijn idee van leuk oudjaarsavond vieren.
Een single vriendin van mij had helemaal een mooi verhaal. Een vriendin van haar vroeg of ze oud & nieuw bij haar wilde vieren. Met een groep stellen zouden ze een walking dinner houden met vuurwerk & oliebollen om twaalf uur. Daar moest m’n vriendin even over nadenken. Toen ze erop terugkwam en zei dat het haar leuk leek, kreeg ze te horen dat ‘ze het in de groep zou gooien’. Ja, ze moest toch even checken bij de stellen of zij het ok vinden als er een single bij zou zijn. Pardon? Je nodigt eerst iemand uit en moet er dan op terug komen? Het is al moeilijk genoeg om je door die hele feestdagen te slepen met al dat geluk van stelletjes in je gezicht gedrukt en dan moeten ze er ook nog over nadenken? Je begrijpt, mijn vriendin viert geen oud & nieuw met deze gesettelden. Ze sluit lekker bij mij en een groep bijeengeraapte singles aan. Spelletjes, champagne en oliebollen met gelijkgestemden. Ik kan niets leukers verzinnen. Fijne dagen allemaal!
