#steedsdichter

vanuit een raam aan de overkant van mijn huis kijk ik naar mezelf. naar de goedkope lampen, het bevlekte gordijn, de kalme tristesse van gemeubelde volwassenheid; het is de sluimer van de avond en ik kijk met tien gebouwen naar mezelf, naar de regen tussenin. ik zie mezelf vertwijfeld koffie zetten in een koker op het vuur, bladeren in een boek en zwijgend de minuten dragen. slome minuten die als druppels van het behang kruipen, glijden. zelden tikken de druppels naast het venster. ik zie mezelf als regen, ergens tussenin - alles van troost is vervangbaar, want anders was het triest.

Uw dichter ging mensen voorlezen en lastig vallen tijdens Studio Cactus. 

Jeetje wat een opluchting, ik voel me vereerd! Een bundel statistiek, maar dat ik er al een seconde naar gekeken heb zou een leugen zijn want ik zit al urenlang te jammen, momenteel zing ik I'll be there for youuuuuu whEN the rain starts to fall en jij en jouw blog treffen daar alle schuld aan (al hoor je mij niet klagen hoor, wat een plaatje) 

heh, *grijnst maar verstopt zich gauw* (ik wou hier op tijd replyen maar je gedichten hielden me even te lang bezig, het is gewoon zoveel fijner lezer dan mijn minder fijne cursus)

en een man met een woelkuif doet zeker ook niet onder! *huppelt verder* 

Vreemde mensen op deze wereld hé?

1. goda-nott2. alternativemeetsindie3. steedsdichter4. angerr5. rraizes