#siopi

Θυμάμαι που γελούσες, να μείνω μου ζητούσες παιδί. ✨

Ξύλινα σπαθιά-Σιωπή

Παλιά φωτογραφία στην άδεια παραλία σιωπή κοιτάζω απ'το μπαλκόνι το δρόμο που θολώνει η βροχή. Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες βασιλεύουν οι μάγισσες βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε στον αφρό. Λένε πως μας άφηνες στα κύματα φυλαχτά και μηνύματα τα βρήκανε τα παιδιά και χαθήκανε ξαφνικά. Η πόλη σαν καράβι τα φώτα της ανάβει γιορτή. Θυμάμαι που γελούσες να μείνω μου ζητούσες παιδί. Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες βασιλεύουν οι μάγισσες βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε στον αφρό Λένε πως μας άφηνες στα κύματα φυλαχτά και μηνύματα τα βρήκανε τα παιδιά και χαθήκανε ξαφνικά.

An old photograph in the empty beach Silence I'm looking from the balcony at the street that's getting blurry from the rain They say that witches rule the land where you were shipwrecked They sink down to the bottom and get you to the whitecap They say that you were leaving amulets and notes for us at the waves The children found them and got lost, just like this The city turns its lights on like a ship A fiest I remember you laughing; you asked me to remain a kid