#silot

“My, my, (Y/N), how you've grown,” Leonard said as he walked into the cortex with Barry. He was plucked from the timeline in order to help Team Flash defeat Savitar.

“And have you, Leonard. Although, I picked up a few more morals obviously.” You snarked back. Even though you grew up around him, you certainly didn't associate yourself with criminals.

“That's not the only thing you seem to have picked up,” he said as his eyes made his way to your chest. You immediately crossed your arms, trying to cover up any cleavage that was visible.

“Classy,” you rolled your eyes.

“Whoa there,” Leonard said defensively. “I was talking about your eyes.”

“I've always had these,” you weren't falling for his charm anytime soon.

“I suppose you have, I just never noticed.” He looked at you, seeing a much different version of you than he remembered. You'd matured beautifully and he certainly took notice, but reality soon hit when he remembered this most likely was the last time he'd ever see you.

“Sorry to interrupt your reunion,” Barry interjected, “But, we gotta go.”

“It was nice seeing you again, (Y/N).” He followed Barry out and left just as soon as he'd arrived.

“Yeah, you too..”

Requested by Anon. (I’m sorry it’s short, but I don’t know too much about Leonard)

Ποτέ δεν είναι νωρίς ή αργά για μια απολαυστική βόλτα στο Βερολίνο. Μια ευρωπαϊκή πόλη με χαρακτήρα και προσωπικότητα, με μυριάδες γεύσεις και μυρωδιές, με την τέχνη διάχυτη και τον ερωτισμό επίσης. Και όχι, δεν έχει ίσως την αριστοκρατική αίγλη του Λονδίνου, αλλά στα μάτια του Silot, ο οποίος δεν έχει ταξιδέψει και λίγο σε αυτήν την ζωή, το Βερολίνο κερδίζει κατά κράτος.

Ας πάμε, λοιπόν, ένα Βερολίνο με τον ποπ καλλιτέχνη της καρδιάς μας (των καρδιών μας, actually, που δεν έχουμε ιδέα πού πάνε) σε μια πόλη που όσοι που την αγαπούν επιλέγουν πάντα να επιστρέφουν. Έτοιμοι να την ερωτευτούν από την αρχή.

Έτυχε και όταν πήγα στο Λονδίνο, έμεινα κιόλας έναν χρόνο εκεί. Πίστευα ότι ήταν το αγαπημένο μου μέρος στην Ευρώπη. Μέχρι που το 2019 πήγα μια εβδομάδα ταξίδι στο Βερολίνο, ε και αυτό ήταν, ερωτεύτηκα. 

Με το που πατήσαμε το πόδι μας στο Βερολίνο με την φίλη μου Κατερίνα Ζ. κάπως νιώσαμε μια ελευθερία. Νιώσαμε ότι αυτή η πόλη θα μπορούσε να είναι η πόλη που θα μέναμε για χρόνια! 

Γενικά η αύρα του Βερολίνου είναι φουλ Urban. Δηλαδή η Urbanίλα στο απόγειο της. Μια κάπως γρκιζοκαφέ πόλη με δρόμους γεμάτους street art και χαλαρούς κατοίκους. Μέναμε σχετικά κοντά από το κέντρο, περίπου 20 λεπτά. Σαν να λέμε Κολιάτσου-Σύνταγμα. Πολύ εύκολη πόλη, με εύκολα μέσα μαζικής μεταφοράς, με αγαπημένο μου το τραμ. Το κακό είναι ότι δεν θυμάμαι σχεδόν ποτέ ονόματα τοποθεσιών. Πόσο μάλλον με γερμανική ονομασία. Το Βερολίνο για μένα είναι τα ζεστά καφέ του, τα γκρίζα πάρκα του και οι τοίχοι γεμάτοι τέχνη.

Αγαπημένα καφέ που λάτρεψα ήταν το Silo cafe στο Friedrichshain για υπέροχο brunch και ψαγμένο καφέ, το Five Elephant για θεϊκό cheesecake, το Ηome cafe στο Schillerkiez για φανταστική σπιτική σούπα και λαχταριστά cakes. Θυμάμαι ότι και το φαγητό εκεί μου άρεσε, αν και δοκιμάσαμε κυρίως ασιατική κουζίνα. Δυστυχώς δεν έχω συγκρατήσει ονόματα εστιατορίων.

Μουσική, η μουσική παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στο Βερολίνο, συναυλίες, lives σε μικρά καφέ και δρόμους, θα σε κάνουν να ερωτευτείς ακόμα και ακούρδιστες νότες.

Θυμάμαι ένα live σε ένα πολύ μικρό χώρο, νομίζω ήταν υπό κατάληψη. Πηγαίνοντας στην τουαλέτα, με έκπληξη είδα αυτοκόλλητα από τις Τρεις Χάριτες! Κι όμως, δεν είχα πιει, αλήθεια! Ο χώρος λέγεται Gelegenheiten και πάντα κάτι παίζει εκεί να ακούσεις και μάλιστα με μικρή οικονομική συμμετοχή. Ρίχνεις όσα θες μέσα σε μια γυάλα. 

Τι να πω τώρα για τα μουσεία; Αχ, τα μουσεία και οι galleries! Είδα διάφορα, κάποια όχι τόσο εντυπωσιακά. Κάποια είχαν θησαυρούς, όπως το Berlinische Galerie, θα μπορούσα να χαζεύω ώρες εκεί μέσα. Ντοκιμαντέρ σε μικρές σκοτεινές αίθουσες, πελώριοι καμβάδες και ένα εμβληματικό λευκό απλωνόταν σε όλο τον χώρο. 

Bars, μουσική και ποτό πάνε μαζί, οπότε αν θες ένα χαλαρό ποτό και μουσική (όχι live) σίγουρα θα βρεις ένα αγαπημένο εκεί, το δικό μου αγαπημένο ήταν το Cafe Cinema, σε μια άλλη διάσταση θα μπορούσε να είναι το δικό μας BOOZE στην Αθήνα, στα αρχικά του χρόνια όμως. Α! Και το Du Beast που έχει και Έλληνες ιδιοκτήτες, με πολύ ωραία ποτά και μουσικάρες. Πετύχαμε και ένα θεσπέσιο mini comic festival στο υπόγειό του.  Και μια και είπα cinema, ναι πήγα και σινεμά! Σε ένα πολύ μικρό cozy σινεφίλ cinema που θες να βάλεις μέσα το κρεβάτι σου και να μείνεις εκεί. Το cinema λέγεται Lichtblick-KINO στην πολύ όμορφη περιοχή του Kollwitzkiez. 

Στο Βερολίνο, απλά περπατάς στον δρόμο και νιώθεις την ζεστασιά αυτής της πόλης, αν και έχει ψόφο τον χειμώνα. Έχει επίσης πολύ ωραία flea markets, με street food και όχι μόνο. Ο κόσμος φλερτάρει φουλ σε αυτή τη πόλη. Ανοιχτά και πολύ ευγενικά. Μια πόλη ελεύθερη, γεμάτη τέχνη, γεμάτη πάρκα και κόσμο, όχι σκυθρωπό. 

Silot feat. Robin Skouteris – Ο Κόσμος Μου (Official Remix Video)

Produced & Remixed by Robin Skouteris Strings Arrangement: George Halliwell Music & Lyrics: Silot Video Edit by PANOS T Directed by Stamatis Liontos & LionD Productions iTunes: https://apple.co/2WEYIvQ Spotify: https://spoti.fi/2F9Fjgv Deezer: http://bit.ly/31x3Eq9 Google Play: http://bit.ly/2wT22ZJ

Σύμφωνα με την ψυχολογία κάποιοι άνθρωποι είναι πιο εξερευνητικοί και περιπετειώδεις από άλλους. Δηλαδή προχωρούν πιο μακριά στην εξερεύνηση του αγνώστου και με περισσότερη ησυχία μέσα τους από άλλους που φοβούνται την αλλαγή. Γιατί το άγνωστο είναι και κάθε αλλαγή που συμβαίνει στη ζωή μας. Για αυτό ίσως βλέπουμε ανθρώπους να μην είναι ικανοί να αντέξουν ακόμη και τις πιο ασήμαντες αλλαγές δοκιμάζοντας κάτι καινούργιο.