Mbaj mend qe pertej stresit te provimeve, stresues ishte dhe applikimi per ne universitet, pasi cdo universitet kishte kerkesat e veta. Cdo dege kerkonte nota te ndryshme pa te cilat nje student nuk do pranohej per te nderkarr ate studim. Por universitetet shikonin eshte kredibilitetin e kolegjit ku mund te keshte studiuar studenti ne fjale. Te dy keto faktor ju jep universiteteve nje imzhe te gjarte nese nje applikant mund te jete i afte qe te kete sukses ne degen perkatese.
Ky stres egzistonte qe ne momentin qe ne linim shkollen e mesme. Ne donim qe te futeshim ne nje kollegj prestigjoz duke paramenduar qe nje unversitet perstigjoz te pradonte applikant me lehte nese vinin nga nje college i mire. Por problemi ishte qe edhe collegji kishte kriteret e veta, ku sa me e mire te ishte shkolla e mesme, as me te lehte e kishe te pranohej ne nje collegj te mire.
Normalisht, vleren me te madha e zenin notat. Ama sa me i dobet e ishte instituoni aq me lehte mund te jete te merje nota te mira. Prandaj, si kollegji si universiteti, kerkonin student qe vine nga nje institucion prestigjoz. Pastaj normalisht qe kompanite e ndrysheme mundohen te punosojne student nga keto universitete.
Kjo me ben te mendoj qe ne Shqiperi ndoshta edukimi nuk shihet pertej pazarit! Pasi nese disa universitetet ne Angli nuk pranojne applikant nga disa college. Si duhej te ishte kendveshtrimi i universiteteve shqipetare ndaj studenteve ku ne shkoll te mesme nuk kishin libra por ju duhet te fotokopjonin nga nje liber i mesueses?
Ne momentin qe ne shperthyem hekurat e komunizmit, do kishte qen nje paramendim logjik qe ne do vepronim si pula pa koke, te benim c’te na tekej pa pyetur per konsekuenca. Ama ka ardhur koha qe “demokracia” te shikohet si nje sistem dhe jo si nje boshllek. Si pasoj, do ishte mire nese njerezite (studentet ne kete rast) te vleresoheshin nga aftesia dhe jo nga thedhesia e xhepit! Nese kjo do ndodhte, normalishte, qe disa student to ndeshkoheshim por si pasoj do ndodhte qe agrepat e trurit te popullit shqipetare te fillonin funksionin e tyre. Ku per hir te pranimit ne universitete, studentet dhe prinderit nuk do pranonin qe ne shkoll te mos kishte libra.
Si ne cdo shkrim tjeter qe kam bere, keto jan analizat e mia bazuar ne ate cfare shikoj nga larg. Si pasoj, kam pershtypjen qe ka student yje ne shkoll sot, qe jane pa libra dhe ne kushte skandaloze, qe e pertypin kete pa drejtesi duke pritur pa durim qe te vi dita te shkojne larg nga ai ambjent - te shkojne ne universitet. Ama, nese tegjith ato vite shkolle jane kaluar pa libra, dhe ne kushte shume te dobta. Cfare kapaciteti eshte akumuluar gjate viteve? Sa do i urte te jete nje person (natyralisht) nese shkolla nuk e nxit per te zjeruar limitet, me siguri ato limite do tkurren!