#shamrain

"yarın geldiğinde benden geriye ne kalır?"

☁️

bugün birbirimize veda edişimizin yedinci günü. Hayat ne garip değil mi? hiç ayrılmayacakmışız gibi yaşadık. her günümüz dolu dolu geçti. son zamanlarda yaptığın en zor şey neydi diye soracak olsaydın sanırım sana, bu satırları yazmak derdim. senin okumayacağını bile bile bunları yazmak. ah, bu nasıl kahredici bilemezsin. Tanışmamızı hatırlıyorum da, ne kadar bezmiştik hayattan. o gece dışarı çıkmak için ikna edilmeseydim seni asla tanıyamayacaktım. o kalabalığın içine girmek istemiyordum, uyumak ve ağlamak istiyordum. sen beni hayata döndürmüştün. o küçük barda, ikimizin en sevdiği şarkı çalarken göz göze gelmiştik, gözlerimizin hiç ayrılmayacağını biliyor gibiydik ve o şarkı evimizin demirbaşı olmuştu. Yanıma gelmiştin, aptalca bir şey sormuştun. ne komiktin. dans etmiştik, en azından çabalamıştık. hatırlıyor musun, defalarca ayağıma basmıştın… özür dilemek içinse parmaklarımı öpmüştün. en güzel özür dilemelerindi onlar. başımı omzuna koymak çok güzel hissettirmişti. o hissi unutamıyorum. kulağıma gözlerimin çok güzel olduğunu fısıldamıştın, utanmıştım ki beni bilirsin asla utangaç bir insan olmadım. o gece moda’da sabahlamıştık. bana hiç unutamayacağım hikayeler anlatmıştın. çok üşüyordum, bana deri ceketini vermiştin. deri ceketine sinmiş parfüm ve sigara kokusunu hep çok sevdim. o evimin kokusuydu. sevdiğimiz şarkılardan bahsetmiştik. Bizi birleştiren, müzikti. hapı yuttuğumu iliklerime kadar hissetmiştim. sensiz bir hayat istemiyordum artık. o geceden sonra ellerimi ellerinden hiç çekmek istemedim.

Parvana

Shamrain - Raindrops

Shamrain, “To Leave”