Angsthazen
Sinds de Ontdekking van Tumor zijn Man en ik closer-dan-close, wat mij betreft één van de upsides van kanker. Maar sinds het eerste Chemo-Infuus vrijen we niet meer. Niet omdat ik geen zin heb. Ik vind hem heel aantrekkelijk. Niet omdat Man geen zin heeft. Hij is juist erg gecharmeerd van mijn nieuwe look én nieuwe levensmotto. Nee, we durven gewoon niet. Ik ben bang dat ik hem vergiftig. En hij is bang dat hij mij besmet.
Maar we moeten ’t er toch een keer weer op gaan wagen. Ik markeer stiekem de dagen tussen de laatste Chemodipdag tot aan de dag van het tweede Chemo-Infuus. Heeft iets weg van stellen die hun best doen om op vruchtbare dagen zwanger te worden.   Â











