Kendi sesimden araftayım…
Araf, aslında biraz da insanın kendiyle yüzleştiği yerdir. Bir kapının önünde durup, hangisi doğru bilmemenin sancısı. Şükrü Erbaş’ın dediği gibi: “Girsem suç, gitsem ayaz.”
Ve ben tam da oradayım… Ne içeriye girebilen, ne de dışarı çıkabilen. Sadece kapının önünde bekleyen….













