#seeingyouagain

galit si Night.

Mag te-ten na ng umaga at hindi parin sya lumalabas. Hindi ko alam kung nandito ba sya o umalis. Ginawan ko sya ng cupcake kagabi. Actually may natira pa nga para sana ngayong umaga pero wala sya.

Kukuhanin kona sana yung mga cupcake sa ref nang magulat ako wala— wala ang mga cupcake ko.

Padabog akong tumalikod at nabigla nang makita ko si Night na may dalang tray. Akala ko ay lalagpasan nyako ako pero hindi. Pinatong nya ang tray sa may counter.

“Araw” napalingon naman ako. Oo nga pala araw ang inilagay kong pangalan.

Tinaas ko ang mga kilay ko “hmmm?”

“can you bake more cupcakes?” ang sabi n’ya. He look like a dog asking for more food. So innocent.

Akala ko ano na, akala ko ang sasabihin nya na lumayo na ako sakanya. Ang akala ko—

“It’s okay kung ayaw m—“

“Gusto!!” napaigtad na sigaw ko

I saw his little smirk.

“Okay” he nod approving to my answer. He’s still smirking tho.

“Can i help?” Tanong nya habang papunta sa kitchen para mag ayos ng mga gagamitin. Binuksan ko ang giripo at tumango. I saw him smiled in my peripheral view which makes me smile too. Maybe we’re okay now. Baka lang.

I let him wash his hands too on my side. I prepare the things needed nadin.

I noticed na he’s listening attentively sa mga sinasabi ko. So throughout the cooking session wala akong naging problema pwera nalang,

“Ako ang mag ddesign ng cupcake!” nagtatalo kami ngayon sa kung anong kulay ng cupcake. Ang gusto ko ay redblue dahil spiderman.

“Green! Because Christmas is malapit na!” Sagot pa n’ya.

“Night, August palang” pagkaklaro ko

“Still,Ber months na nyan, but yeah. “

He doesn’t argue with me anymore so hindi ko naman si sya pinansin. Dinala nya yung cupcakes sa sala at nilagay sa table. Binuksan nya ang tv at tinawag ako.

“Sol, come here” pumunta naman ako

“Sit down” utos nya sakin puta ano ako aso?

Umupo naman ako, napansin ko na naghahanap sya ng movie na pwede panoorin and I suggest to watch a anime nalang.

“Haikyuu!” Sigaw ko

“The sports anime?” tanong nya at humarap sakin. Tumango naman ako

He tilt his head and answered “mkay haikyuu it is” then he nod

Umupo kame sa may couch, ako sa may isang maliit at sya naman dun sa malaki. Napansin nya ata na hindi ako kumportable dahil walang sandalan iyon. Tinawag nyako at umusog sya sa may gilid at tinapik ang upuan.

Umiling naman ako, pero patuloy parin nya akong tinatawag pero hindi ko sya pinapansin. Kinuha nya ang remot sa mesa at pinause ang tv. Tinignan nya ako ng matagal bago tapikin ulit ang upuan.Tumayo ako at umupo sa couch kung nasaan sya.

Naubos na namin ang cupcake mag mula kanina, naka isang season narin kami. Walang tao sa bahay maliban kina ate yolli, mga nag lilinis dito. Oras nadin para mag lunch kaya tinanong ko sya kung anong gusto nyang ulam.

“ i want nilaga” sus yun lang pala, basic sakin yan. Tinanguan ko sya bago pumunta sa kusina. Iniwan ko ulit sya sa sala, hindi sya nanonood kasi sabi nya dapat sabay kami. Nag cellphone nalang sya.

Saktong alasdose ng matapos ako. Maghahanda na sana ako ng lamesa ng makita kong kumpleto na ang mga gamit. May kutsara at tinidor, may plato, baso at iba. May nakasandok narin na kanin. Si ate Yolli siguro nag handa.

Bumaba narin si Midnight na bagong ligo. Shit eto na naman. Kahinaan ko ang ganito. Fresh.

Umupo sya sa may lamesa. Tatanggalin ko sana ang sobrang plato na nakalagay,

“Nilagay ko dyan yan para kumain ka” madiin nyang sabi habang kumukuha ng tubig. Hindi makapag proseso ang utak ko. Sya nag hain dito at… at.. nagtagalog sya.

Ngumiti ako at tumango tutal normal lang naman dito na makisabay kami kumain sakanila. Umupo ako sa may harap nya.

Ang tahimik kaya dinaldalan ko sya.

“what’s your course again?” I asked while getting rice.

“I’m going to medical school soon, I’m planning to take GS” i look at him with a confused face anong GS?

“Ah GS,” at tumango ako kahit hindi ko naman alam. “General switch” pahabol ko.

He then laughed, “silly, it’s general surgeon”

“Oh? Tama naman ang general” pakikipagtalo ko.

“How about you? Any plans?” Tanong nya, sumubo muna ako bago sumagot.

“Walapa, malayo pa naman next year pa. Makakapagisip pa ako” sagot ko at tumango naman sya.

we just talked about school stuff grabe ang talino. After eating binalikan namen yung pinapanood at nanonood ulit.

Mag gagabi na ng dumating si mama. Tinawag nya ako at kinausap.

“Mukhang close kayo ni Sir Night, nak ah” panimula nya habang nag tutupi ng damit.

“Hindi naman masyado ma” sagot ko.

“Aalis din ‘yan. Paalala kolang sa’yo” at tumango naman ako.

oo nga, aalis din s’ya. Alam ko na ‘yon sa simula palang.

Nakahiga na ako ng may mag text saakin,

From: dilim

 Night’s POV in different timelines.

Sol, that’s her name. The brightest

—

The night after we study together, i keep reminding myself to distance myself to her. Because when we studied together I can’t fucking focus. She keeps glancing me like I’m a saint to her. I even taught her and answered her activity.

—

We our on the way to Enchanted Kingdome since she asked me to accompany her.

Once we get there I immediately go the store before she wake up and i get us VIP tickets. I thought na she’s awake na but no pa pala. I waited for like five more minutes before waking her up.

She wake up and panic a little. Cute

I waited again, i don’t know why i keep waiting. Is she even worth my time?

—

She suddenly hugs me and I don’t know what to do. Am I supposed to hug her back? What? I don’t know but we’re going to lost our balance because she keeps jumping so i held her waist for support.

The last ride, the Ferris wheel.

I’m not afraid of heights but i think she is. Based on my observations a while she keeps panicking a little everytime i ask her for a wild rides.

“are you sure? We can back out if you want” i ask her. I don’t want to pressure her, if she can’t it’s fine.

“gusto ko. Nandyan ka naman, hahawakan mo naman ulit yung kamay ko ‘dba?” She cutely said. I’m looking down because I’m kinda tall for her.

I did not answer her so she just insists by herself. Then she hold my hand.

When we’re up na,she keeps closing her eyes and she’s trembling. Her hold became tight.

“Soliana, it’s fine” that made her open her eyes and look at me. She nods and gave me an assuring smile.

I know she’s still scared, she look like she’s about to cry. I hold her hand with both of my hands.

“Look outside it’s beautiful,” we’re so perfect timing

“It is. As always. A beautiful sunset” she said. it is beautiful, so she is.

“napakaganda” she said once again. She let go of her hand to get her phone. Probably gonna take a picture of it.

—

It’s early in the morning when i woke up to catch sunrise. How ironic that i love being here.

I used to hate this place. I feel pressured when I’m here it’s suffocating and i think I’m in cage, so since I turned eighteen I moved in Manila. I came back just for my Lola, she’s coming back from states in few days.

I suddenly woke up feeling something in my head. I slightly open my eyes and saw Sol brushing her hands in my hair. I didn’t stand up and just enjoy the feeling, it feels relaxing that i wish i can stay here.

The sun is already up but I’m still closing my eyes. I’m hearing Sol humming a song. While she’s humming it, I’m actually singing it inside my head.

It’s Tahanan by Addie.

She’s busy admiring the view didn’t notice that I’m awake na. I’m looking her in down position and can’t deny that there’s something about her…. she’s beautiful and she shines so bright.

she noticed me when i moved my head. She was shocked that she suddenly stood up and i bump my head.

“ay naku maria jose, sorry Night!” she went to me slightly pressing my head.

I removed her hand and she was shock. Shit napalakas ata.

Her eyes look scared but worried the same time. I can’t look those pitiful eyes. No please.

I stood up started to walk and left her.

It’s evening when someone knocked on my door. There’s no one outside but there’s a tray with a cupcake in it.

There’s written note beside the cupcake.

“I’m sorry, I didn’t mean to hurt you. Please forgive me and accept my mini peace offering,

Don’t be mad na =(

it’s Saturday and it’s our day off day. Wala din naman kaming gagawin na school works so free na free ako ngayong araw. Gusto ko sanang yayain si Mid mag enchanted kingdom.

Medyo nakukuha ko na ang loob nya. Nag sasalita nadin sya mga five words siguro. Mabait naman sya ayaw nya lang maingay. Pero ewan anong klaseng pasensya meron sya. Madalas kami sabay mag dinner sa buong dalawang linggo nya dito. Ang alam ko pag nag face to face na ulit sila ay babalik na sya ng manila. He’s staying for a vacation I think?

Kakatok na sana ako sa kwarto nya ng biglang bumukas yon. Bumungad sya sakin na nangagati pa ang buhok. He’s wearing a plain white shirt and a boxer shorts. Gosh mas maganda pa legs nya kesa sakin. Nakapatong ang isa nyang kamay sa pinto para manatili itong nakabukas.

“uhmmm” nauutal ako. Paano ko ba sya yayain? Paano pag hindi pumuyag? Edi hindi. Hindi ako makapagsalita at nanatiling nakatitig sakanya. He’s freaking beautiful.

“Yeah..? Words please. “ See medyo mdami ng words mga nasasabi nya.

“i was thinking if you are…. uhm…,” I can’t look him straight because he’s so near to me and i even lost it more when i smell his scent.

“you’re what sol. Details.” madiin nyang sabi parang naiinis na.

“Busy. gusto ko mag EK kaso wala akong kasama” i looked down. Stepping a little backwards so i can look him and function.

“yeah sure. EK it is.” Wtf.

It’s my first time asking him like to go outside. And I’m expecting him to decline because that is his attitude.

Nag gayak na ako ng biglang may nag text.

From: unknown

“this is MJ. I got your number from ate yolli.”

it’s him midnight. I know.

To: dilim

“hello cno i2? Cnueng MJ sinsv m?”

I replied just to tease him.

From: dilim

“I’m waiting outside”

“It’s Midnight Jae, btw”

I smiled through my phone. So heto pala s’ya pag inaasar ah, now i know.

Lumabas na ako at naabutan ko sya na nakasandal sa sasakyan nya. Naka navy blue balenciaga shirt at partnered sa khaki shorts nya. Naka balenciaga shoes din sya. Wow endorsement ba ito?

I’m wearing high waisted jeans with a celine shirt. I’m wearing sandals lang para comfy.

I saw him raised a brow looking me from head to toe before nodding like he’s approving sa suot ko. Natawa naman ako duon.

ako na nag bukas sa pintuan ng shot gun seat bago pumasok sa loob. Nakita ko syang nag tilt ng head like he wasn’t expecting me to do that.

While on the car parang na dedead air kami. Wala akong alam mapagusapan kung saan mapapasagot ko s’ya.

“pwede ba mag play ng music?” Tanong ko habang nag pipindot sa radio something nung sasakyan.

“Yeah, just search the song that you want.” Sabi nya.

I got confused kasi wala naman akong alam sa mga sasakyan. Hindi ko alam saan mag search.

I got stunned when he hold my hand and help me to touch the screen. He tap the search bar, still holding my hand.

It’s an awkward situation so i let a fake laugh to eased it.

“Hahahaha. Ang tanga, dito pala” nag pabitaw ako ng kamay at nag search the music.

Getaway car by taylor swift was the song that i chose.

“You have a good music taste”

“I do?” Then he nods smiling

“I guess i do” I shyly said.

I looked to the window amazed of the big and beautiful buildings. I didn’t notice that I dozed off. Mid only wake up saying na nandito na kami.

I still can’t process since kakagising kolang. Nagulat nalang ako ng pagbuksan nyako ako ng pinto. He went to me and take off my seatbelt. I stayed in car habang hawak nya parin ang pinto. I fixed my self bago lumabas.

Ang akala ko pipila pa kame nagulat ako ng pinapasok na kami ng guard at bibigyan ng badge na may nakalagay na VIP.

“ikaw ba nag bayad neto?” Tanong ko habang tinataas ang wrist ko.

He nod before fixing his cup facing it backwards. Grabe ang gwapo.

I just noticed that each badge has a name on it. Mine was Sol and has a sun emoji on it. Kinuha ko ang kamay nya para tignan ang sakanya. It’s Night and has Moon emoji on it.

it’s basically Sol ☀️and Night 🌕

pumunta muna kame sa may mga gun games dahil marami pang nakapila. I know we’re vip but we have time pa later.

We have 5 tries para makuha ang prize. I aim to get the tiger plushy. The big one. I just can’t. Last na bala ko na ‘to pero wala talo padin. Tinignan ko si Mid…. Ay hindi. Tinignan ko si Night para tanungin kung pwede pa ako mag laro ng isang beses at tumango naman sya.

Mas nag focus pako para makuha ko ‘yon pero wala last two shots nalang at mauubos na ulit ang bala ko. Napipikon na ako ha. Hindi ganon ka haba ang pasesnya ko para dito.

I fixed my posture and everything pero wala. I saw Night smirked me. He gets the gun to me and positioned himself at the center making sure na sulit ang huling bala na ‘yon. Inaasar ko pa s’ya na hindi nya kaya.

“Alam mo h’wag ka ng mayaba—“ before i could finish I heard the balloon. Pumutok sya sa may malaking tiger plushy. My eyes widened with that. I jump on my place while clapping my hands. I’m super happy and didn’t notice that i just hugged Night.

His hand is in my waist to support my balance. I made him look at me. Taping his head.

“Nice one Night!!” I exclaimed.

“Thanks” he smiled while taping his tumb on my waist.

Humiwalay ako sakanya para kuhanin ang stuffed animal and went back to him jumping.

And there, i saw again his comforting smile.

And that’s when I realized ang sarap n’yang pangitiin.

I don’t know what’s up to me but i suddenly hold his hand running papunta sa mga rides. His smile makes me more excited.

I’m scared of rides, i must admit but when i asked him kung ano gusto nyang rides he answered space shuttle. Tangina.

Nasa line na kame ngayon, hindi na kame ganon pumila dahil nasa VIP naman kame. Pero habang nasa pilahan pa kame kanina may naririnig akong bumubulong mga marites. Tsk.

“Jowa n’ya ba ‘yon?”

“Grabe mukhang alalay lang”

Ako mukhang alalay? eh si Night nga tong driver ko ngayon. Bleh.

Nang makasakay na kame, i keep closing my eyes. Nag dadasal ako sa lahat ng santo na makababa sana ako ng buhay.

Nabigla ako at binuksan ang mga mata ng ko ng hawakan ni night ang kamay ko.

He nodded to assure me that everything’s fine and I smiled right away. He rubbed his thumb gently while looking forward.

Sabado ngayon at wala naman kaming pasok. Nasa shs na ‘ko grade 12 graduating na para mag college. Wala pa akong plano kung saan ako mag aaral pero ang gusto ni Mama sa Maynila. Ang layo layo doon at hindi ako sanay sa mga malalaking syudad.

Sinamahan ko nalang si Mama mamalengke dahil wala naman akong gagawin. Habang nasa palengke kami nakita ko si Mid sa may waiting shed hindi ko alam kung napansin nya bako dahil aligaga sya na parang may hinihintay.

Pagkatapos namin mamalengke nando’n parin sya sa kung saang pwesto sya kanina kaya naman nilapitan ko sya.

“Hello!!!!” Nakangiti kong bati sakanya. Hindi nyako pinansin pero pinaka usog ko sa para makaupo ako. Pinauna kona si mama para sabay nalang kami Mid umuwi.

“Sino hinihintay mo?” Tanong ko. Tinignan nyako at tinaasan ng kilay.

“my friend” simpli lang nyang sagot. nag babasa sya ewan ko kung ano ‘yon. Kaya napaisip ako.

“Mahirap siguro ang college” bulong ko at hindi ko sinadyang iparinig sakanya.

Napatingin naman sya sakin nakakunot ang ulo. Parang ayaw nya pa mag salita pero alam ko na gusto nya akong sagutin kaya nag tanong na ako.

“mahirap ba?” atyaka humarap sakanya habang nilalaro ang mga bato kung saan kami naka upo gamit ang payong na hawak ko. Buti nalang at may dala ako dahil mukhang uulan maya maya.

umiling sya bago sumagot “ I don’t know,” nagtatakang tanong nya. “Just bare with it and you’re fine.”

“Matalino ka siguro ‘no?” pangaasar ko sakanya sabay siko.

“ as if. No.” sagot nya bago umirap.

“ i think you are. Masipag ka nga eh”

“you’re also masipag so you mean you’re matalino din?” sagot nya. Imbis na maka rebat ako natawa nalang ako sa ka conyohan nya. Nakita ko pagkunot ng kilay nya. Nagtataka siguro sya bat ako tumatawa.

“you know what bahala ka dyan” aalis na sana sya, Pero bago pa sya makatayo bumuhos nalang bigla ang ulan.

“sabi ko na nga uulan eh” malakas na sabi ko.

“ mamaya kana umalis pagka tumila na, may payong ka ba?” tanong ko at umiling naman sya.

Nandon lang kami sa may waiting shed. Wala gaanong jeep ang pumaparada dahil mag gagabi na, panigurado puno na mga yon. Wala saamin ang kumibo at nagpansinan. 7:30 na ng gabi at malakas parin ang ulan. Medyo nilalamig narin ako. Pumapara narin kami mg trycle dito pero wala puno talaga. Tinawagan nadin ni Mid yung driver nila pero wala padaw sya bahay dahil kasama nya ang daddy nya.

Inalis ni Mid yung polong suot nya at nilapag sa tabi ko. Napakunot ako ng nuo saka tumingin sakanya.

“Hmmm?”

“Use this so you won’t watch cold, mukhang lamigin ka pa naman” he said with a low baritone voice. Is he always like this? Masyadong serious teh.

Kinuha ko ang polo nya at sinabit sa balikat ko. Thanks to him. I feel better now.

i just swing my feet to the ground while waiting.

I don’t know any topic to open that can caught his attention. It was nearly quarter to nine when we got home.

Pagkauwi naligo na ako at mag hahanda na sana ng makakain pero Pagkalabas ko nh kwarto naabutan ko sya sa kusina na nagluluto ng ramen. Umupo ako sa may counter habang hinihintay siyang matapos sa ginagawa nya.

Kumuha muna ako ng libro habang hinhintay syang matapos.

Hindi ko napansin na tapos na pala sya. At naka handa na sa lamesa yung ramen na niluto nya. Kumuha sya ng dalawang bowl at nilagay sa lamesa.

“Eat” simpling sabi nya. Umiling naman ako dahil nakakahiya.

“hindi na, mag luluto nalang ako ng akin.” nakita ko syang nagkibit balikat. Umupo na sya at kumain.

Sayang mukhang masarap pa naman. Pasimple akong sumusulyap sakanya habang humihilop ng sabaw. He once no twice caught me looking at him.

Nagluto lang ako ng spam at umupo sa may harap nya. Nagsimula na akong kumain nang may nilapag sya ng bowl sa gilid ko.

“pampainit” tinignan ko sya at nakita ko syang tumango muna.

“Salamat” pagkasabi ko non ay inalok ko naman sya ng spam na niluto ko. Tinignan ko sya at tumango rin. Kumuha sya ng isa at nagsimulang kainin ito.

As usual we remained silent. After eating I insisted na ako na ang mag hugas. Sumangayon naman sya pero hindi pa sya umaalis sa kusina, he get his school stuffs and finishing them here. After washing the dishes. Kinuha korin ang mga gamit ko at nilgay sa mesa.

“Ang hirap naman” bulong ko, na sstress nako dito sa Science namin. Ang hirap. He looked at me with his brown’s frown.

“help please” i said in a sulking way. pinatong ko ang ulo sa mga libro ko. it’s my last activity na and I can’t even finish it.

nilahad nya ang kamay nya. Agad ko naman binigay yung paper ko. I reviewed my other subjects because we have exams tomorrow. I’m not surprised anymore nung nilapag nya yung paper but I’m more surprised nung lumapit sya sa likod ko at yumuko para turuan ako.

To this point, i can smell his perfume, his mint breathe and even the shampoo he just used. I can’t focus on what he was saying. I lost everything just by his scent.

“Do you understand?” I didn’t understand everything but i just nod to him. The question are already solved so i didn’t bother to ask for more.

Nagpatuloy lang kaming mag aral nang biglang may tumawag sakanya.

“Hello lil? Yes—“ pakikipag usap nya. Tumayo nako at nag ayos ng gamit, sinenyasan ko sya na mauna nako, tumango naman sya agad.

Pagkahiga ko sa kama ay iniisip ko parin ang nangyari kanina. It’s just a normal thing Sol. Tinuruan ka na nga. Para sakanya wala lang ‘yon dapat saakin din.

Disclaimer: this is a different timeline from the first chapter.

“anak bumangon kana dyan at dadating na daw yung panganay ni sir cruz” pang gigising ni mama sa umaga. Tumayo na ako at nag hilamos. Agad kong kinuha yung apron ko at nag simula ng mag hiwa ng mga rekados.

Cook kami dito ni Mama, sa rest house ng mga Cruz. At ngayon may espesyal silang bisita at sa pag kakaalam ko ay ang panganay nilang anak. matanda sya ng dalawang taon saakin. 19 na sya at ako ay 17 pa lang. hindi ko alam kung anong eksaktong mukha at pangalan nya, basta ang kwento sakin ni mama

Masungit at hindi daw sya namamansin. Palagi syang nasa kwarto at ayaw nya ng may kasama. Kaya siguro dinala siya dito para makipag halubilo sa iba.

Pagkatapos mag luto hinanda na namin ang mga pagkain dun sa may malaking table dito sa harap ng palayan nila. Tinawag ni Mr. cruz yung panganay nyang anak para kumain na.

“Mid, come here the food is ready!” Sigaw ng tatay nya at wala akong narinig na sagot mula sa kanya.

“ I don’t want to repeat my self midnight” madiin nyang ulit.

Ah… midnight. Gabi.

Nakita ko syang nag lakad papalit sa lamesa. Umupo sya sa may tabi ko, nakatayo ako dahil nag aayos pa ng mga ulam. Pag katapos ay pumunta na ako sa side para mag ayos ng iba pang aayusin.

Tinitigan ko sya. Bagay sakanya ang pangalan nya Midnight. Dilim. Mukha syang hindi marunong tumawa, laging mag kasalubong ang makapal nyang kilay. Walang emosyon ang mata nya, pero may mapula syang labi. Matangkad at medyo moreno. Nakapustura rin ang katawan hindi mukhang mayabang.

Nasa garden ako ngayon, nag babasa ng libro ng may biglang lumabas may kausap sa telepono. Hindi nya ata napansin na nandito ako.

“yes lil, i will go back there soon. Will just run some errands here because of dad….” Si Night. Hindi ko nalang sya pinansin at nag basa nalang.

Habang nag babasa ako napatingin ako sakanya, tapos na syang makipag usap. Akma ko na syang lalapitan nung nag salita sya bigla.

“ I don’t talk to strangers. Back off” walang emosyon nyang sabi ni hindi man sya tumingin sa gawi ko. Napaka sungit. Naramdaman nya lang siguro ang presensya ko.

“ hayst feeling ka. Hindi naman kita balak kausapin” pang iisnab ko pa sakanya. Pero balak ko talag syang tanungin kung bakit sa napauwi dito. Pero ayokong makialam kaya wag na lang.

Hindi kami nag papansinan nakatayo lang kami at malapit na mag sunset.

“Hinihintay mo bayung sunset?” Tanong ko. Hinda sya umimik sa tanong ko kaya nag tanong ako ulit.

“ are you waiting for the sunset?” Nakita ko syang tumingin sa gawi ko. Bago tumango.

“Jusko gusto mo muna english yung tanong, nak ng—“

“I don’t want when people curse” ma otoridad nyang sabi.

“But you’re cursing…” pabulong ko sabi akala ko hindi na nya narinig yon

“yeah… to those people who’s peasing off. They deserve to be fuck off.” i looked at him and saw his eyes. they looked tired. Parang sa mga sinasambit nyang salita parang may halong galit. I continue looking at him, biting my lower lip. Amazed how beautiful his eyes are lalo na at nakapatad kami sa liwanag.

“I love watching sunset, sunrise and everything related to sun…. I love Sol so much” sabi nya bago sya tumingin sakin at ngumiti. Mahal nya si Sol… sol ang araw.

Kinabukasan, nagluluto ako ng almusal. Wala si mama namalengke kaya ako ang magluluto ngayon. Habang nagluluto ako ay may pumasok sa kusina, Si night. Naghahanap ng iinumin sa ref, nakita kong kumuha sya ng softdrinks, aba kaumaga umaga nag iinom sya ng ganyan kaya naman nilapitan ko sya at sinabihan.

“Alam mobang mag kakasakit ka nyan? Lagyan mo muna ng laman ang sikmura mo bago ka uminom ng ganyan” sabi ko sakanya. Hindi ako galit. Malumanay ang pagkasabi ko sakanya. Hindi nya ako pinansin pero binalik nya ang softdrinks sa ref at pumunta na sa sala ulit. May school works siguro sya.

Hindi sabay sabay kumakain ang mga tao dito kaya naman hindi nako nag abala pang mag handa ng almusal nila. Lumabas nalang ako sa may bakuran para mag walis bago ako sumagot sa mga natitira kong assignments. Iniwan ko ang mga libro ko sa may lamesa kung saan ako madalas mag basa at nagsimula ng magwalis. Maliwanag ang araw dito sa may lugar namin kaya nakikita ko ng malinaw ang araw.

Pagkatapos kong magwalis, nag simula nakong mag sagot ng mga akdang aralin ko ng may biglang sumulpot sa likod ko. Hawak ang libro nya. Jusko ang kapal.

Si midnight. May earphone sya sa magkabilang tenga habang nagbabasa. Nandon sya may kubo at duon umupo. hindi kona sya nilapitan at alam ko naman wala akong sagot na matatangap sakanya.

Bigla naman dumating si mama at tinawag ako.

“Sol!!!! Tara na sabay na tayong kumain” sigaw nya sapat na para marinig ko.

Habang nag aayos ako ng gamit, lumapit si night saakin.

“Sol?” Nag tataka nyang tanong. Hindi nyaba alam na sol ang pangalan ko?

“Mhmm, Soliana.” Matipid kong sagot.

“Sol…. The sun” sabi nya at bahagyang tumawa.

Chapter 01 

“mama sure kaba? Pwede naman na hindi ako lumuwas ng Manila para dito. Marami naman schools na pwede dito. Huwag na lumuwas, ditto nalang ako” sabi ko sa nanay ko na napaka kulit. Okay na dito nalang sa Pampanga mag stay saka nako lumuwas pagka may trabaho na ako. At kung luluwas man ako ay hindi ako sanay. I’m bad at places and specially directions mabilis akong maligaw sa malalaking lugar na hindi ako pamilyar. At luluwas pa ako ng Maynila eh wala naman ako kakilala.

Kinabukasan, aalis rin ako dahil wala naman akong magagawa gusto ‘to ni mama and I’m doing this for her happiness.

Umabot ng apat na oras ang biyahe mula saamin hanggang Manila. Nasa second year college nako at Culinary and course ko. I take t because that’s what my mama wants.

Lunis na at naghanda na ako, andito pala ako sa isang apartment at bed spacer ako ditto. Saka na ako lilipat kapag naka luwag luwag na dahil balak ko rin mag hanap ng part time Job. Pumasok ako sa main gate ng UP at ang laki talaga. Nag tingin tingin rin ako kung may pogi ba, matalas ang mga mata kong singkit pagdating sa mga gwapo.

Oras na at hindi ko parin alam kung nasaan ako nakapag enroll na ako through online kasi si mama ang nag ayos ng mga papel ko rito. Nag ikot ikot ulit ako ng may nakita akong gwapo syempre lumapit ako sakanya at nagtanong

“kuya pwede ba mag tanong kung nasan ang building na ‘to?” tanong habang pinapakita ang papel na hawak ko.

Tumingin s’ya saakin ng matagal para bang minumukaan n’ya ako “ ah miss deretyo at kumaliwa kalang andon na ang building na hinahanap mo” ang sabi n’ya at ngumiti.

Tumango ako at ngumiti pabalik “ Salamat po”

At bago pa ako makaalis nabigla ako ng hawakan n’ya ang braso ko

“do you mind if I ask your name I think I already saw you before?”

Nag tataka ako kung ibibigay ko ba ang pangalan ko pero dahil pogi ka “ Sol….Medina”

“Sol, the brightest” ang sabi n’ya at ngumiti. The brightest parang narinig ko na ‘yon sa iba yun ang palagi nilang sinasabi saakin.

Seeing you, again

What if the cold, introvert and dark aura, the study first motto guy who doesn’t like crowded places and just want to finish medical school named Midnight Jae Cruz saw his great rival again after a long time Soliana Medina, a probinsiyana who’s opposite of him, a very talkative and playful type of girl and a girl who just want culinary because of her mother. How did they met back then, what happened to them? Do they still know each other?