#sardunya

Ağustos ve yaz eridi avuçlarımda,

Eylül soğuk yüzünü gösterdi,

Her mevsimle umutlarımı çoğaltmıştım,

Bir bakış, bir söz, belki bir el dokunuşu…

Ama ne yazık, ne bekledimse olmadı,

Aynaya bak anla beni; “Çirkin kızım…”

Mor sümbül kurudu, rengi küle döndü

İçimde bal vardı o da tatsızlaştı

Karanlıkta çürüyen bir sır gibi kaldı.

Sardunyalar soldu penceremde,

Özlemin ağır, suskunluğun derin,

Umudum her rüzgarda biraz daha kırıldı.

Bil ki,

Sardunya yeniden açacak bir gün,

Mor Sümbül tekrar kokusunu bırakacak balkona.

Ama benim kalbimde,

Ağustosla birlikte ölen bir yaz kalacak.

HİÇliğim bir şal gibi omuzlarıma sarıldı,

Ve fısıldadı: “Sen hep kendine kaldın,

gözlerin gözlerimdeyken dahi hasretin esmerleştiriyor içimi sen ateş misin, sönmesini bilmiyorsun söylesene aklına girmek için kaç sevap işlemeli seni sevmek zaten cennet, anlamıyorsun yüzüm dualara yüzüm içime çarpıyor sen yerinden kımıldamıyorsun

sabahları ceketimin iç cebinde hüzün, bazense bir denizin tuzu oluyor yüzün sen zaten hiç sen hiç sadece sen olmuyorsun -sen sardunya mısın? yüzüm yalanlara yüzüm yüzüne çarpıyor sen yerinden kımıldamıyorsun

Sardunyalar!