“Sapat na ang ipinamulat mo saakin Ang mga bagay na hindi ko maamin Mga iniisip at nararamdamang pilit isinilid Sa kahon at ibinaon Ikaw lamang ang tanging nakahanap at Saiyo lamang nagtangkang sumubok Ngunit, hindi sapat ang lahat ng ako Upang ika’y tunay na maging akin. Pero, sapat nang alam kong parte ako ng buhay mo, dahil doon man lang ika’y naging akin”
-Kalopsia (Sapat)













