#sabog

I.

Ito yung tipo ng gabi na malungkot ako -- Nababaliw, nalilito, Nag-iisip ng kung anu-ano. Ginagawa ang lahat para lang mapatahimik ang mga boses sa ulo ko. Ang gulo ko. Palagi kong sinasabi na nakakalimutan na kita. Paulit-ulit ko lang din palang niloloko ang sarili ko at nagmumukha lang akong tanga. May manipis na linya sa pagitan ng nagmamahal at nagpapaka-tanga Hindi ko na alam ngayon kung nasan ako sa dalawa.

II.

Ilang beses na ba akong nakakaramdam ng ganito? Lima? Sampu? Dalawampu? Isang libo? Hindi ko na mabilang. Pero ito lang ang alam ko. Malungkot ako. Malungkot ako, sobra. Kung tatanungin mo ako ngayon kung kailan sa tingin ko ako magiging masaya, Malamang ang maisasagot ko lang, hindi pa. Hindi pa muna.

At saka malabo pa. Malabo pa akong maging masaya.

III.

Naaalala ko na naman yung mga lakad natin. Bumabalik sa akin ang mga alaalang ang sarap sanang sariwain. Kung hindi ka lang sana lumayo at nawala sa akin, Hindi ko sana ito ngayon ibinubulong na lang sa hangin. Pero wala ka na, wala ka na dito Mag-isa ko na lang na pinapanood na parang sine ang masasayang sandali na magkasama tayo. Dito sa isip ko -- Kahit wala ka na dito. Kahit wala ka na sa tabi ko. Hindi ko maitatanggi na hindi kita kailanman nagawang maalis dito sa puso ko