#rvw4

"Yüzümle ve biçimli olmayan vücudumla alay ederlerdi. Oysa, bazılarının öyle anlamsız bakışları vardı ki. Zaten bizim okula gelenlerin kendiliğinden değişir, anlamsızlaşırlardı. Bakmaya kıyamayacağınız çocuklar, birkaç yıl içinde değişerek değersiz biçimsiz varlıklara dönüşüyorlar, sevimsizleşiyorlardı. On altı yaşıma geldiğim halde, iyice içime kapanmıştım ve şaşkınlıkla onları izliyordum. Fakat daha sonraki zamanlarda bile görüş ayrılığının darlığı, uğraştıkları şeylerin anlamsızlığı,oyunlarının, konuşmalarının saçmalığı beni şaşırtıyordu. Öylesine önemli konuları bile algılayamıyor, insanı etkileyen ve şaşırtan olaylara karşı o kadar ilgisiz kalıyorlardı ki doğal olarak onları kendimden aşağı görmeye başlamıştım. Bunları düşünmemde, incitilmiş gururumun kışkırtmasının hiç etkisi yoktu."

"Bak şu devrilen hayat ağacı benim."