#robertmoor

https://golgegezgin.blogspot.com/2022/09/hiking-ankara-174-beypazar-egriova.html

Patikanın verdiği başlıca hazlardan biri sınırları katı bir biçimde belirli bir deneyim olmasıdır. Yürüyüş günün seçenekleri her sabah ikiye iner: yürümek ya da vazgeçmek.  Bu kadar bir kez alındığında, ne zaman yemeli, nerede uyumalı gibi diğer bütün kararlar yerine oturmaya başlar.

( Robert Moor, Patikalar Üzerine, 2016 )

.

.

.

.

.

https://golgegezgin.blogspot.com/2022/09/travel-ankara-172-beypazar-macun.html

Amerika İngiltere’ den bağımsızlığını ilan ettiğinden beri kendisini yalnız ve özgür kişiler için bir yuva olarak çerçeveledi. Yürümek her daim bu zincirlerden kurtulma durumunu sembolize etti ve canlandırdı. Henry David Thoreau’ nun unutulmaz sözleri şöyledir: “ Eğer babanızı ve annenizi, erkek kardeşinizi ve kız kardeşinizi, karınızı ve çocuğunuzu ve arkadaşlarınızı bırakmaya ve onları hiçbir zaman görmemeye hazırsanız; eğer borçlarınızı ödemiş ve vasiyetinizi hazırlamışsınız ve bütün işlerinizi yoluna koymuşsanız ve özgür bir adamsanız, işte o zaman yürüyüş yapmak için hazırsınız demektir.“  Bir yürüyüşü bu kadar özgürleştirici kılan işte bu eksiltme durumudur. Yürüdüğümüzde daha azdan daha çok şey elde ederiz.

( Robert Moor, Patikalar Üzerine, 2016 )

.

.

.

.

.

https://golgegezgin.blogspot.com/2015/03/golge-gezgin.html

Angora cinsi keçinin pek çok Navajo ailesi için epey değerli olduğunu öğrendim. Kökeni Tibet olan bu tür, adını aldığı Ankara üzerinden Amerika‘ ya gelmişti. Eski Ahit’ teki Mısır’ dan Çıkış kitabında bahsi geçen çok eski bir ırk olan Angora’ nın, Navajo halkı tarafından kayda değer sayılarda yetiştirilmesi ancak 20. yüzyılın başlarında, bu keçilerin tiftik denilen uzun ipeksi kıllarının, koyun yününden daha yüksek fiyatlara satılmasıyla birlikte olmuştur. Navajo ülkesinden gelen Angora tiftiği, günümüzde dünyanın en iyi tiftiklerinden biri olarak görülür.

( Robert Moor, Patikalar Üzerine, 2016 )

.

.

.

.

.

https://golgegezgin.blogspot.com/2022/08/travel-ankara-169-haymana-derekoy-gavur.html

Apalaş Yürüyüş Yolu fikir babası MacKaye’ ye 1971 yılında patikanın nihai amacının ne olduğunu ifade etmesini istendiğinde, o vakitler 92 yaşında ve neredeyse kör olan MacKaye yanıtını Zen basitliği içinde verir:

yürümek

görmek ve

ne gördüğünü görmek!

( Robert Moor, Patikalar Üzerine, 2016 )

.

.

.

.

.

https://golgegezgin.blogspot.com/2022/08/travel-ankara-169-haymana-derekoy-gavur.html

Hayat dünyanın karmaşıklığını anlamlandırmak adına bitimsiz bir mücadeledir. Bilgi zor edinilir, o yüzden hem konuşulan dil hem de yazı, bilgiyi sabit kılmanın ve aktarmanın yoludur. Her ne kadar sözlü ve yazılı kültürler arasında mutlak bir ayrımın olduğunu tahayyül etsek de patika işaretlerinin açığa vurduğu üzere, ikisi arasındaki çizgiyi belirsizleştiren ince dallar, anıtlar, çizimler, haritalar gibi çok geniş bir araçlar topluluğu mevcuttur. Ancak belki de bütün bu işaret sistemlerinin en basit ve en etkili olanı, yazıdan ve hatta sözden bile önce oluşmuş patikaların kendisidir.

( Robert Moor, Patikalar Üzerine, 2016 )

.

.

.

.

.

https://golgegezgin.blogspot.com/2015/03/golge-gezgin.html

Bu dünyada biz doğmadan çok önce döşenmiş yolların üzerinde hareket ederiz. İlk nefesimizden itibaren kendimizi çok geniş yerleşik yapılar çeşitliliği içinde buluruz: ailenin, toplumun ve türün bizler için sağlamış olduğu ruhani yollar, kariyer yolları, felsefi yollar, sanatsal yollar, refaha giden yollar, erdeme giden yollar. Yol kelimesi bütün bu durumlarda gelişigüzel bir biçimde kullanılmaz. Bu soyut yollar da fiziksel yollar gibi erdemlerimizi hem yönlendirir hem de sınırlar ve bizi bir dizi adım eşliğinde arzu ettiğimiz amaçlara doğru götürür. Bu yollar olmaksızın her birimiz yolumuzu hayatın yabaniliği içinde debelenerek, hayatta kalmak için çırpınarak, aynı temel hataları tekrarlayarak ve aynı çözümleri tekrardan icat ederek geçirmek zorunda kalırdık. 

( Robert Moor, Patikalar Üzerine, 2016 )

.

.

.

.

.

https://golgegezgin.blogspot.com/2022/07/hiking-ankara-166-golbas-mogan-park.html

Nimblewill Nomad adındaki efsanevi bir yaşlı yürüyüşçü bana bir keresinde, Apalaş Yürüyüş Patikası’ nda uzun mesafe yürüyüşü yapanların yüzde sekseninin fiziksel değil, zihinsel nedenlerden dolayı yürüyüşü bıraktığını söylemişti. “Günlerce, haftalarca, aylarca dışarıda, sessizliğin içinde olmanın zorluğuyla başa çıkamıyorlar işte,” demişti. Doğu ormanlarının manastır yaşamına özgü sessizliğini gönülsüzce benimsemeyi öğrendim. Bazı günler kilometrelerce yürüdükten sonra dingin, billur, düşünceden azade, neredeyse kusursuz bir zihinsel berraklık durumuna girerdim. Zen bilgelerinin dediği gibi, ben sadece yürüyordum.

( Robert Moor, Patikalar Üzerine, 2016 )

.

.

.

.

.

https://golgegezgin.blogspot.com/2015/03/golge-gezgin.html

Neden yürürüz? Pekçok yürüyüşçiye aynı soruyu sordum ve kimseden tam anlamıyla tatmin edici bir yanıt alamadım. Birbiriyle örtüşen pek çok neden var gibi görünüyor: Bedenlerimizi güçlendirmek, arkadaşlarla bağ kurmak, kendimizi yabana bırakmak, daha canlı hissetmek, fethetmek, ıstırap çekmek, tövbe etmek, düşünmek, sevinmek. Ancak biz yürüyüşçülerin her şeyden daha fazla basitlik, yani medeniyetin yolları çatallanan bahçesinden bir kaçış peşinde olduğuna inanıyorum.

( Robert Moor, Patikalar Üzerine, 2016 )

.

.

.

.

.