#robert kostecki

Po rozegraniu kilkudziesięciu sparingów szumnie nazywanych sezonem zasadniczym, rozgrywki Polskiej Hokej Ligi wkroczyły w fazę play-off. Rywalem drużyny z Sanoka była ekipa z Opola, która zajęła 7 miejsce po pierwszym etapie rozgrywek. Trzy szybkie mecze, w zasadzie nie ma o czym pisać. Wychodzi na to, że "prawdziwy" sezon dla drużyny z Sanoka dopiero się rozpocznie. Trudno, co robić. 

Niezależnie od tego jakim wynikiem zakończy się finałowa rywalizacja, jestem pełen podziwu dla hokeistów z Sanoka. Trzeba mieć niesamowitą odporność psychiczną, wiarę we własne umiejetności oraz żelazną kondycję żeby grać w taki sposób jak Sanoczanie. Nieustępliwość, cierpliwość i twarda gra - tymi cechami złamaliśmy Jastrzębie, tymi cechami łamiemy GKS Tychy.

Seria spotkań z GKS Tychy jest bardzo podobna do półfinałowej rywalizacji z JKH Jastrzębie. Scenariusz tych "wojen" jest prosty - pierwsze trzy spotkania to dominacja rywali (mimo że z JKH udało się dwa razy wyrwać zwycięstwo) i spokojna gra KH Sanok. Sanoczanie przyczajeni we własnej tercji, niczym Rocky Balboa przyjmują dziesiątki ciosów, ale wciąż twardo trzymają się na nogach. Rywale okładają ich z takim impetem, że sami się... męczą. I wtedy niczym rasowy drapieżnik atakują zawodnicy z Podkarpacia.

W poprzedniej notce napisałem:

Mam wrażenie, że kluczowe dla losów rywalizacji będzie pierwszych 20 minut wtorkowego meczu. GKS Tychy, chcąc zmazać plamę na honorze, zapewne rzuci się na drużynę z Sanoka. Taka reakcja leży w naturze człowieka, trzeba być na to przygotowanym. Jeśli przetrwamy, to powinno być dobrze.

Dziś mam wielką satysfakcję, że moje słowa sprawdziły się w 100%. Tyszanie zaatakowali, ale nie udało się im wypracować bezpiecznej przewagi. A że kondycyjnie chyba nie jest u nich najlepiej, to sił starczyło im wczoraj na 20 minut... Potem do gry wkroczył Sanok.

Niczego nie ujmując strzelcom goli, praktycznie przy każdej bramce zdobytej przez Sanok o wiele lepiej mógł zachować się Stefan Zigardy. Zastanawiem się więc, czy bliższa prawdy jest jego postawa ze spotkań nr 1, 2 i 3 (gdy nie miał zbyt wiele pracy) czy może ze spotkań nr 4 i 5, gdzie poddany trudniejszemu testowi dwukrotnie go oblał?

Po raz kolejny zadziałał sanocki "X-Factor" czyli nasi wychowankowie. To wielki atut drużyny z Podkarpacia - praktycznie w każdym meczu jest ktoś, kto "wchodzi do gry" i robi różnicę. Kto wie jak potoczyłoby się spotkanie gdyby nie kapitalny rajd Rafała Ćwikły i świetna asysta do Marcina Białego, który z zimną krwią wykończył akcję? O bramkach Roberta Kosteckiego chyba wspominać nie muszę? Super robota Panowie, naprawdę super.