Një femër mund të ruajë gjendjen e saj single për sa kohë në jetën e saj nuk hyn princi i jashtëm me x5.

Në këtë artikull do reflektoj në jetën time në shkollë dhe do shprehi disa nga mendimet e mia ndaj vlerave qe ka arsimi dhe disa nga "kritikat" qe kam ndaj mënyrës që në shumicën e rasteve shikohet shkolla; nga 'shkollarët'.

Në vitin 1998 jam regjistruar ne shkollën fillore ne Shqipëri dhe kam bërë një klasë e gjysmë shkollë - pra kam mbaruar abetaren dhe deri nga gjysma e leximit. Fabula e fundit që më kujtohet është ajo e Skënderbeut, pastaj u larguam nga Shqipëria (pak sa ironike; por ndoshta vetëm për mua). 

Ka disa gjëra që me kanë bërë përshtypje për mënyrën se si funksiononte shkolla ne at qytezë ku unë jetoja (pasi ju mund ta vlerësoni nëse të njëjtat fenomene ndodhin aty ku ju jetoni).

Kam pasur një mësuese që po ta shikoje ne rrugë, jam i bindur qe s'mund ta imagjinonit kurrë që një njeri i tillë mund ti japi mësim të tjerëve. Një person që më tepër te transmeton figurën e një çobaneshe se sa figurën e mësueses. Ama më duhet të theksoj që do kisha me shumë respekt për një çobaneshë - pasi bën punën e saj, e bën mirë, dhe më me rëndësi, nuk merr në qaf të tjerët nga pa aftësia që mund te shfaqë nëse do bënte një punë tjetër - besoj që ia vlen të theksohet kjo gjë.

Klasën e kishim në katin e par, kishim 2 xhama te plasur, dhe ne dimër kishim një stufë qe më shumë bënte tym sesa ngrohje. Në ditë që ndizej stufa, tymi u ngjitej ne fytyrat tona te njoma. Bilës ketë fakt e mbaj mend pasi thjeshtë mbaj mend reagimin e mami kur shkoja ne shtëpi - por, si ç'do shqiptar tjetër, këtë revoltim nuk e çonte përtej mureve te shtëpisë. 

Pastaj emigruam ne Angli. Besoj që mjafton të them që shkollat nuk janë si në Shqipëri (për më tepër besoj se mjafton te shikoni një film te huaj që ta shikoni diferencën).

Në momentin që erdhën ne Angli, pasi e pash që realiteti këtu ishte krejt ndryshe. Unë kisha vendosur që do beja ç'farë do që të mundem që të diplomohem. Në atë kohë nuk është se ja kisha idenë se pse diplomimi është për mua. Një detaj që besoj që është shumë i rëndësishëm për para se të vendosesh të shkosh ne universitet. Ama unë doja të shkoja në universitet thjeshtë për të 'shfrytëzuar' mirësinë qe në Shqipëri nuk e kisha. Pra, pak a shumë e kisha ndar mendjen që do diplomohem pa tjetër. Pikërisht, kjo është arsyeja qe doja te shkruaj këtë artikull - sepse akoma shumë njerëz shkojnë ne universitet thjeshtë për te pasur një diplomë - pasi ku i dihet, do më hy në punë disi.