#re-ality

i choose REsponse-Ability.

source: Chiron Last Backup on Youtube

benim için gerçeklik çok basitti, herkesinki kendineydi  ve kimse, kimseninkine tecavüz etmeyecekti. işte bu kadar. üstelik sadece bir fikirdi,  Afrikada bir çocuğun aç kalmaması için bir tırtıldan fırtınaya, bir duvarda ize dönüşecek  olan da fikirlerdi yalnızca..  bunca talan ve yalan edilmişliğin karşısında, biraz farkında kalarak hep sömürülenlerle birlikte, öylesine ve içten bir isyan başlatacaktık. tüm olanları kabul etmek,  herkesten vaz geçmek gerekirdi, böylece özgürleşecektik. 

epey ahmakça he?

gerçekliği kabul etmek için, tüm dikenleriyle göğsüne bastırmak gerekirdi çiçekleri. kafamın içi çiçek böcekti.. renkleri de karanlığı da hep sevdim. aşık olduğum erkekle ekip biçtiğimi zannederken, bir veledin illüzyon bahçesinde tutsak edilmişim. gündüzleri çok daha iyi saklanan, geceleri az biraz açığa çıkan, zehirli sarmaşıklar.. seni ya da başka birini suçlamak ancak, bir narsistin ahmaklığıdır diyerekten,  kendimi hariç tutmadım meselelerden. 

ve olanlar oldu, iş işten geçti yine.  böylesinden pek hoşlanmam ama bu da böyle bir hikaye.. 

şimdi: tuzak, yani gerçek.  geçmiş: labirent, yani hayal.  bu kez geleceğin henüz gelmediğini bilerek kendime bir harman çıkarıyor, yakıyorum.. bir duman tüttürüyorum, dönüyor başım, bitiyor ümit / işkence. epey ahmakça he?

kabuk tutmuş yaralar bir de açık olanlar var. izler var, kimi güzel kimi tiksindirici izler.  düşler kolayca parçalanıyor ve yeniden şekilleniyorlar. çatışma devam edecek! iyi ve kötüye eşit mesafede, ruhsuz bir organizmaya dönüştüğümü ilan ediyorum.  beyanım esas alınsın. artık kendimi kandırarak yaşamayacağım için, bir ölünün onuruna sahibim.

yaratıcılara yer yok yeni hikayemde..