#proswpikon

Στον έρωτα που βιώνουμε εγώ και συ, στον δικό μας έρωτα είμαστε καταδικασμένοι να λείπουμε ο ένας στον άλλο.

Είσαι ακριβώς δίπλα μου και πάλι μου λείπεις! Τι υπέροχο και ταυτόχρονα βασανιστικό είναι αυτό. Και τι ανεξήγητο, άγριο , τρομακτικό.

Όσο κολλημένα και αν είναι τα κορμιά μας πάλι εμείς θα προσπαθούμε να μειώσουμε την ανάμεσα απόσταση. Μέχρι να γίνουμε ένα...Τελείως... Κυριολεκτικά... 

Τέτοια είναι η λαχτάρα του ενός για τον άλλο.

 Αυτοί που είναι γύρω μας δεν το καταλαβαίνουν : "Μα αν γίνουν ένα δεν θα ξεχωρίζουν." , "Είναι δυνατόν δύο άνθρωποι να γίνουν ένας; " , "Δεν υπάρχει περίπτωση, αργά ή γρήγορα θα βαρεθούνε". 

Κι όμως εμείς γελάμε. Πεθαίνουμε στα γέλια πίσω απο την πλάτη τους , επειδή δεν έχουν γνωρίσει αυτό το ολοκληρωτικό δόσιμο, αυτήν την μανία. Τους αγνοούμε, με πιάνεις από το χέρι και μου μιλάς για ταξίδια, για ταινίες , για μελλοντικά σχέδια και σε όλα είμαι μέσα και γω. Σε όλα είμαστε ένα..

Και αν ποτέ δείξω αδυναμία και αφήσω όλα εκείνα τα ανόητα που λέει ο κόσμος να με αγγίξουν, και αρχίσω και αισθάνομαι φόβο πως αυτό που έχουμε παραείναι καλό για να είναι αληθινό, και σου πω " Μήπως με κατάπιες; 'Η μήπως μας κατάπιε η συνήθεια; Να σταματήσουμε εδώ πριν μας καταπιεί", εσύ με κοιτάς ήρεμα -τόσο σίγουρος είσαι για αυτό που θα μου πεις- κρατάς το πρόσωπο μου στα δύο σου χέρια. Με φιλάς με κείνα τα υπέροχα χείλη σου. Μου λες " Δεν είναι συνήθεια, είναι που σ αγαπώ με όλο μου το είναι.."

Δεν χρειάζεται να το λες, οι αμφιβολίες μου εξαφανίζονται απο το φιλί ακόμη.

Ξύπνημα, προσπάθεια, ύπνος. Και τούμπαλιν. Και όλο και λιγότεροι άνθρωποι να στηριχτείς. Ξεκινάτε 10 , καταλήγετε 3. Κάποια στιγμή οι άνθρωποι κόβουν τα όνειρα τους στη μέση, και μετά στη μέση πάλι. Και μετά πρέπει να βρεις άλλους ανθρώπους, γιατί πως να γίνει, τα όνειρα θέλουν παρέα. Αλλιώς καταλήγεις να ονειρεύεσαι πράγματα που θα δουν μόνο τα δικά σου μάτια. Τι γίνεται όταν σου τελειώνουν τα αποθέματα ενέργειας, και έχεις απομείνει  με ένα δαγκωμένο μπισκότο, ένα εισιτήριο απο ένα ταξίδι που πέρασε και μια βαλίτσα με σχέδια; Τι γίνεται όταν όλοι κάνουν πίσω και έχεις μείνει να υπερασπίζεσαι ένα σωρό πράγματα που δεν νιώθει κανείς πλέον;;