& thank god she did.

Afgelopen nacht ging ik nog eens dansen, maar in Vorst slagen ze er vast in meer plezier te maken. Of in het popcornhok van de cinema. Of vier honden rond een tafel.

Alleen dus, want de overige clubbende bezoekers leken daar net die bewuste avond niet veel zin in te hebben. Mmm ja, wel in papa's centen uitgeven, maar dansen, nee hoor, ik heb net m'n haar in de corduroy plooi gelegd. 

Ik lieg als ik zeg dat ik alleen danste. Twee meter boven de grond deed wat de aanblik gaf van een pas afgedankte Ford arbeider nogal enthousiast zijn ding, links van mij een lekker brokje in streepjesjurk (daar wil iedereen al eens de +1 van zijn, trust me) en rechts een dude genaamd Stuart Price, aka Jaques Lu cont voor de gelegenheid. Bij deze behoeft de gefrustreerde toon geen woord van uitleg méér. Geef die man een uitzinnige menigte, en snel. Theme from Discotheque is van de Culture Club muren verdwenen, slechts een handvol aanwezigen kijkt vandaag waarschijnlijk maar verder dan David Guetta's neus lang is.