#poltrock

Poltrock, extra

Dit is mijn eerste extra van esthetica, en ook wel een van de bijzonderste. David Poltrock, of meer bekend als “Poltrock” heeft een prachtig drieluik uitgebracht in 2018: Mutes, Moods en Machines. Deze hebben allemaal iets te maken met zijn piano. Je kent David Poltrock sowieso, onbewust of niet: hij heeft namelijk meegespeeld in Hooverphonic, Triggerfinger, De Mens en nog veel meer. Hij heeft ook meegewerkt aan vele producties en ook aan filmmuziek (Groenten uit Balen, Safety First the movie en binnenkort ook aan de nieuwe film van de Fabeltjeskrant) De eerste plaat (Mutes) heeft alleen maar improvisaties op een intieme piano. De tweede plaat (Moods) heeft ook weer zelf gecomponeerde stukken, maar nu met een filmische inslag. En je weet wat ze zeggen: 3 keer is scheepsrecht, daarom heeft Poltrock ook een 3e plaat uitgebracht met, jawel, dreigende beats, harde elektronika en weeral de piano. Voor elk wat wils! Zelf luister ik niet zo graag naar muziek zonder lyrics, maar Poltrock zijn platen zijn uitzondering op de regel: ik luister zijn muziek tijdens het studeren, wanneer ik in de trein zit en zelfs tijdens het schrijven van dit artikel ((And That’s Why I Don’t Want To Call This Song) Forrow, om exact te zijn).

Ik zou nog zoveel meer over zijn muziek kunnen zeggen (persoonlijk is zijn plaat Machines mijn favoriet), maar je kan ook evengoed een paar recensies of interviews opzoeken, die zijn waarschijnlijk beter geschreven dan mijn tekst, of je kan zelfs zijn documentaire bekijken! Zijn mijn artikel en alle lovende recensies niet genoeg? Poltrock is ook nog eens genomineerd voor een MIA “Beste Muzikant”. Is je interesse aangewakkerd? Goed zo! Ga nu met hetzelfde enthousiasme naar je favoriete bron van muziek (spotify, youtube en, voor de hippe vogels, soundcloud) en zoek “Poltrock”, en koop een paar platen of CD’s op zijn site (zie link) nu je toch bezig bent. Ik beloof je dat je er geen spijt van zult hebben!

https://www.poltrock.be/Shop