#plesebo

Gözlerin kaç kişinin gözlerinde gezinir.. Sen kaç köşeli yıldızsın..

Ustâdın beni en ağır yaralayan ya da şöyle söylemeli; en acı anılarımı, merakla beklenen bir filmin elde olan tek materyali, fragmanını tekrar tekrar izlermiş gibi gözümün önüne getiren ama cidden getiren şiiri. Ataerkil ve muhafazakar kavramlarının hayati karşılığı olan duygularla harmanlanmış bir bellek, bir erkek kişiliği ve karşı karşıya kalınan bu durum. Matrix filminde verilen o tanım ve betimlemeyi uyarlıyor insan kendine. Filmde trans halinde matrix’in icinde ölünce, gerçektede beynin yani insanın öleceğinin vurgulandığı o sahne. Plesebo haplarda aslında açıklıyor bunu, yaşanılan şey beyinde gerçekleşiyor ve fiziksel dürtülerden çok daha etkili. O zaman insan bu şiirin yazılmasında etkili olan olayları ve yazarın hissettiği duyguları düşününce ürpermesine şaşmamalı. Gözlerin.. Kaç kişinin gözlerinde gezinir.. Hüzün, acı, umut, umutsuzluk, pişmanlık, yakarış, kin, öfke, şefkat.. Bu kadar duygunun tek bir dizede anlatılmasıdır bu..

Ama, Birşeyde varki rahatlatıyor insanı, Acının, hüznün bile en kalitelisini yaşayan insanlarız biz, Sadece aşkın kalitesi yetmez bizlere..

O yüzdendir ya Zarifoğlu; ”Ne çok acı var” derken sanki tebessüm ediyor duygusu veriyor bizlere..

O yüzdendir ki, içine dünyalar sığan yâsin suresinden ” kûn fe yekun” gelip yapışır hafızamızın kalpten sorumlu raflarına..

O yüzdendir bu kadar batmışken bu hüzün dünyasına, utanmadan dik durup, gelecekten umutlu olmamız..