#peterparler

St Vitus Cathedral. Πηγή εικόνας: welcometoprague.eu Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βίτους είναι ένα από τα ωραιότερα μαργαριτάρια που μπορεί να προσφέρει η τσεχική πρωτεύουσα. Επιβλητικός στην αρχιτεκτονική και την ομορφιά του, ο ναός αποτέλεσε χώρο στέψεις και ταφής των Βασιλιάδων της Βοημίας, ενώ κοσμεί το Κάστρο της Πράγα για αρκετούς αιώνες έως και σήμερα.  Η κατασκευή της εκκλησίας ήταν δύσκολη υπόθεση. Χτίστηκε πάνω σε δύο άλλες, μια προ-ρομανική ροτόντα, που έκτισε ο Άγιος Βεντσέσλαος το 925 μ.Χ., και μια βασιλική ρομανικού ρυθμού, που ανεγέρθηκε το 1060 μ.Χ. με εντολή του πρίγκιπα Σπίτιχνεβ. Το 1344, ο Τσέχος διάδοχος Κάρολος IV έδωσε εντολή να κατασκευαστεί ένας καθεδρικός ναός, με κατασκευαστή τον Matthias of Arras. Ωστόσο, ο Matthias πέθανε και δεν τον ολοκλήρωσε, σταματώντας τις εργασίες, το 1352. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, είχε δώσει στο ναό γοτθικό στυλ και είχε ολοκληρώσει το περίστωο του ναού με τα πολυγωνικά παρεκκλήσια. Δύο χρόνια αργότερα, οι εργασίες θα ξεκινήσουν ξανά με κατασκευαστή τον Peter Parler. Ο Parler ολοκλήρωσε τη βόρεια πλευρά της χορωδίας και ένα παρεκκλήσι στο νότο, τα οποία άφησε, ατέλειωτα, ο προκάτοχος του. Στη συνέχεια, κατασκεύασε το σκευοφυλάκιο του ναού, το Παρεκκλήσιο του Αγίου Σιγισμούνδου και το Παρεκκλήσιο του Αγίου Βεντσέσλαου. Έως το 1367, ανεγέρθηκε η είσοδος του ναού, που ονομάστηκε «Χρυσή Πύλη» και πάνω της φιλοτεχνίθηκε η «Η Δευτέρα Παρουσία» από Βενετούς καλλιτέχνες. Το 1370, έχτισε το χοροστάσιο πάνω στο οποίο έβαλε δικτυωτό θόλο. Η κατασκευή σταματά, ξανά, το 1399, με τον θάνατο του Parler.  

Ψηφιδωτό της «Τελευταίας Κρίσης» στη Χρυσή Πύλη του Ναού. Πηγή εικόνας: προσωπικό αρχείο   Το 1419 ξεκινούν οι Χουστικοί Πόλεμοι και ο ναός υπέστη ανυπολόγιστες ζημιές. Βανδαλίστηκε η πλούσια επίπλωση και το διάκοσμό του ναού, ενώ η πρόσοψη του σκεπάστηκε. Ένα χρόνο μετά, ο Γερμανός αυτοκράτορας, Σιγισμούνδος, καταλαμβάνει το Κάστρο και στέφεται βασιλιάς της Βοημίας στον ναό. Όλοι οι θησαυροί του ναού, μάλιστα, κατασχέθηκαν, ώστε να πληρωθούν οι μισθοφόροι των Σταυροφόρων. Το 1485, ο βασιλιάς Βλαντίσλαβ Γιαγκέλο επιχειρεί να ανακατασκευάσει το ναό. Ξεκινά με το «Βασιλικό Ορατόριο», το οποίο ολοκληρώθηκε το 1493 από τον αρχιτέκτονα Benedikt Ried. Οι εργασίες θα διαρκέσουν χρόνια, κυρίως, με μικροπροσθέσεις στο αρχικό σχέδιο. Το 1509, θα προστεθούν τοιχογραφίες με σκηνές από τα «Πάθη του Χριστού» και τη μυθική ζωή του Αγίου Βεντσέσλαου στο Παρεκκλήσιο του, όπου και είναι θαμμένος. Η διαδοχή των βασιλέων φέρνει και καινούργιους αρχιτέκτονες για να συνεχίσουν την κατασκευή. Επί Μαξιμιλιανού Β' των Αψβούργων, το έργο αναλαμβάνει ο Boniface Wolmut, ο οποίος κατασκεύασε την στοά του εκκλησιαστικού οργάνου και το «Βασιλικό Μαυσωλείο».  

St Vitus Cathedral. Πηγή εικόνας: welcometoprague.eu Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βίτους είναι ένα από τα ωραιότερα μαργαριτάρια που μπορεί να προσφέρει η τσεχική πρωτεύουσα. Επιβλητικός στην αρχιτεκτονική και την ομορφιά του, ο ναός αποτέλεσε χώρο στέψεις και ταφής των Βασιλιάδων της Βοημίας, ενώ κοσμεί το Κάστρο της Πράγα για αρκετούς αιώνες έως και σήμερα.  Η κατασκευή της εκκλησίας ήταν δύσκολη υπόθεση. Χτίστηκε πάνω σε δύο άλλες, μια προ-ρομανική ροτόντα, που έκτισε ο Άγιος Βεντσέσλαος το 925 μ.Χ., και μια βασιλική ρομανικού ρυθμού, που ανεγέρθηκε το 1060 μ.Χ. με εντολή του πρίγκιπα Σπίτιχνεβ. Το 1344, ο Τσέχος διάδοχος Κάρολος IV έδωσε εντολή να κατασκευαστεί ένας καθεδρικός ναός, με κατασκευαστή τον Matthias of Arras. Ωστόσο, ο Matthias πέθανε και δεν τον ολοκλήρωσε, σταματώντας τις εργασίες, το 1352. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, είχε δώσει στο ναό γοτθικό στυλ και είχε ολοκληρώσει το περίστωο του ναού με τα πολυγωνικά παρεκκλήσια. Δύο χρόνια αργότερα, οι εργασίες θα ξεκινήσουν ξανά με κατασκευαστή τον Peter Parler. Ο Parler ολοκλήρωσε τη βόρεια πλευρά της χορωδίας και ένα παρεκκλήσι στο νότο, τα οποία άφησε, ατέλειωτα, ο προκάτοχος του. Στη συνέχεια, κατασκεύασε το σκευοφυλάκιο του ναού, το Παρεκκλήσιο του Αγίου Σιγισμούνδου και το Παρεκκλήσιο του Αγίου Βεντσέσλαου. Έως το 1367, ανεγέρθηκε η είσοδος του ναού, που ονομάστηκε «Χρυσή Πύλη» και πάνω της φιλοτεχνίθηκε η «Η Δευτέρα Παρουσία» από Βενετούς καλλιτέχνες. Το 1370, έχτισε το χοροστάσιο πάνω στο οποίο έβαλε δικτυωτό θόλο. Η κατασκευή σταματά, ξανά, το 1399, με τον θάνατο του Parler.  

Ψηφιδωτό της «Τελευταίας Κρίσης» στη Χρυσή Πύλη του Ναού. Πηγή εικόνας: προσωπικό αρχείο   Το 1419 ξεκινούν οι Χουστικοί Πόλεμοι και ο ναός υπέστη ανυπολόγιστες ζημιές. Βανδαλίστηκε η πλούσια επίπλωση και το διάκοσμό του ναού, ενώ η πρόσοψη του σκεπάστηκε. Ένα χρόνο μετά, ο Γερμανός αυτοκράτορας, Σιγισμούνδος, καταλαμβάνει το Κάστρο και στέφεται βασιλιάς της Βοημίας στον ναό. Όλοι οι θησαυροί του ναού, μάλιστα, κατασχέθηκαν, ώστε να πληρωθούν οι μισθοφόροι των Σταυροφόρων. Το 1485, ο βασιλιάς Βλαντίσλαβ Γιαγκέλο επιχειρεί να ανακατασκευάσει το ναό. Ξεκινά με το «Βασιλικό Ορατόριο», το οποίο ολοκληρώθηκε το 1493 από τον αρχιτέκτονα Benedikt Ried. Οι εργασίες θα διαρκέσουν χρόνια, κυρίως, με μικροπροσθέσεις στο αρχικό σχέδιο. Το 1509, θα προστεθούν τοιχογραφίες με σκηνές από τα «Πάθη του Χριστού» και τη μυθική ζωή του Αγίου Βεντσέσλαου στο Παρεκκλήσιο του, όπου και είναι θαμμένος. Η διαδοχή των βασιλέων φέρνει και καινούργιους αρχιτέκτονες για να συνεχίσουν την κατασκευή. Επί Μαξιμιλιανού Β' των Αψβούργων, το έργο αναλαμβάνει ο Boniface Wolmut, ο οποίος κατασκεύασε την στοά του εκκλησιαστικού οργάνου και το «Βασιλικό Μαυσωλείο».