Mogelijk bijzondere Perseïden-sterrenregen in de nachten van 11/12 en 12/13 augustus
Het kaartje toont de sterrenhemel in noordoostelijke richting op 12/13 augustus om 3:30 uur. De balk onderin is de horizon. De (gele) cirkel geeft de radiant aan, waar de meteoren vandaan lijken te komen; de sporen stellen meteoren voor (schematisch). De figuurtjes zijn de sterrenbeelden; de naam is in ieder sterrenbeeld vermeld. Linksonder is de (steel)pan in de Grote Beer te herkennen, midden-boven het W-vormige sterrenbeeld Cassiopeia. Credit: hemel.waarnemen.com.
In de nacht van vrijdag 12 op zaterdag 13 augustus zien wij het jaarlijkse maximum van meteorenzwerm de Perseïden. Volgens Marc van der Sluys van hemel.waarnemen.com zijn tegen het einde van de nacht, tussen 3 en 4 uur, tot 70 meteoren per uur te verwachten. De nacht ervoor, rond dezelfde tijd, is mogelijk een extra piek aan ‘vallende sterren’ te zien door invloed van de planeet Jupiter. In 2004 waren bij eenzelfde piek gedurende korte tijd circa 3 meteoren per minuut te zien.
Vallende sterren zijn lichtflitsen die af en toe aan de sterrenhemel verschijnen. De flitsen hebben echter niets met sterren te maken. Ze worden veroorzaakt door ruimtepuin, vaak niet groter dan een zandkorrel, dat circa 100 kilometer boven ons hoofd in de aardatmosfeer terecht komt. Door de hoge snelheden worden de luchtmoleculen vóór zo’n gruisdeeltje gecomprimeerd, verhit en aan het gloeien gebracht, wat wij zien als een flitsje. De snelheden van de Perseïden zijn meestal meer dan 200.000 km/uur. De Perseïden kenmerken zich door hun helderheid en snelheid, en incidenteel nalichtende sporen.
De foto is een opname van een zeer heldere meteoor tijdens de meteorenzwerm Leoniden in november 2009. Credit: Ed Sweeney, Santa Cruz, USA (gebruiker Navicore op Wikipedia). Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/File:Leonid_Meteor.jpg
De Perseïden zijn vernoemd naar het sterrenbeeld Perseus, waar de vallende sterren vandaan lijken te komen. Dit sterrenbeeld staat bij ons ’s nachts hoog boven de noordoostelijke horizon. De meteorenzwerm bestaat uit achtergelaten puin van de komeet Swift-Tuttle. Doordat de aarde in haar baan om de zon door de puinwolk beweegt, zien wij deze meteorenzwerm ieder jaar rond dezelfde datum.
De planeet Jupiter beweegt iedere 12 jaar langs de stroom van deeltjes die de meteoren veroorzaken. De sterke zwaartekracht van de zware planeet kan zorgen voor verdichtingen in de deeltjeswolk, en dus extra meteoren. De laatste keer dat dit gebeurde, in 2004, waren gedurende korte tijd, minder dan een uur, tot drie meteoren per minuut te zien. De extra piek vond toen ruim 16 uur voor het reguliere maximum plaats. “Als dit jaar iets vergelijkbaars gebeurt, zouden de extra meteoren in onze streken in de nacht van 11 op 12 augustus rond 2-3 uur zichtbaar kunnen zijn. Hierbij moet worden opgemerkt dat precieze aantallen meteoren lastig te voorspellen zijn, zeker voor dit soort bijzondere gevallen”, aldus Van der Sluys. De maan gaat die nacht tegen 1 uur onder en stoort daarna niet.
In de nacht van het reguliere maximum, van vrijdag op zaterdag, gaat de maan om 1:35 uur onder, waarna deze niet meer stoort en er veel meer meteoren te zien zijn dan eerder in die nacht. De beste tijd om waar te nemen is tussen 3 en 4 uur ’s nachts, wanneer er op een donkere plek tot 70 meteoren per uur te zien kunnen zijn. Ook de nachten voor de twee pieknachten zijn er vallende sterren zichtbaar, maar dit zijn er maximaal ongeveer 40-50 per uur. Om de meteoren waar te nemen is geen speciale apparatuur nodig; het blote oog, een donkere waarneemplaats en een heldere hemel volstaan. Bron: Hemel.waarnemen + NOVA.
<!-- if(wpa2a)wpa2a.script_load(); //-->
Astroblogs: http://www.astroblogs.nl/2016/08/04/mogelijk-bijzondere-perseiden-sterrenregen-in-de-nachten-van-1112-en-1213-augustus/
