#pedrology

First of all, thank you sa mga bloggers like kuya peds na gumagawa ng mga ganito kasi I was able to express and show things na hindi ko pa nas-share. And honestly, may mga day na naskip ko kasi busy so technically, hindi ko natapos yung challenge. Pero oks lang :) My hopes, friends. Isa sa mga reason kung bakit ako nagblog is to share yung buhay ko to everybody and have someone to talk to. Madaldal kasi ako so gusto ko laging may kakwentuhan. Nothing much. Yun lang naman. I wasn't hoping for fame or likers. I just really want to have friends. Yun lang. Thank you!

May crush ako dito. Hindi ko sasabihinn! Hahaha basta yun nga. Medyo complicated lang. Hindi ko din naman sure kung attraction lang or sadyang naastigan lang ako kasi pasok sya sa type ko. May isang point kasi na parang narealize ko na crush ko sya. Basta! Ayun, ewan ko kung matatawag tong confession kasi wala naman akong sinabing pangalan. HAHAHAHAHA

Pinakalatest? Kanina lang. Muntikab ako masubsob sa bus with matxhing medyo talsik laway pa sa gulat. Haggard wapoise look ako kanina. Andami pa namang nakakita. Tinawa ko na lang. I'm confidently beautiful with a heart. Chos! HAHAHAHA

Wala akong closet eh. Hahaha pero puro tee shirt and pants lang naman laman nun. Tapos mga pambahay na top tsaka shorts. Ayun.. hahaha

Hidden talent? Hmm.. wala yata eh. Pero medyo marunong akong magimpersonate ng tao. Nahawa ako dun sa kaibigan ko na laging nanggagaya ng moves at boses ng mga kaibigan namin. Haha ayun, walang kwenta.

Hmm.. siguro nung araw na sinugod yung papa ko sa ospital before he died. Natatandaan ko pa yun. It's wednesday and I just got home from school ng mga 12:30 since pang umaga ako kasi 1st year highschool ako nun. Tahimik lang si papa tapos nagpaalam ako na aalis saglit kasi may practice kami sa school. Pinayagan nya pa ako nun. Umuwi ako ng mga hapon tapos ayun na yung time na nagseizure sya. Kung alam ko lang na yun na yung huling pagkakataon na makakasama ko sya, sana hindi nalang ako umalis. I should've spend the whole day with him. That's my biggest regret. Yung hindi ko man lang nasabi na mahal na mahal ko sya at sobrang nagpapasalamat ako na sya yung tatay ko. Na kung papipiliin man ako ulit, sya pa din yung pipiliin kong tatay. I wish I would have even just a minute to hug him and kiss him goodbye and say those things to him. It's been 6 years. Okay naman na ako pero isa to sa mga bagay na sobrang pinagsisisihan ko.

Well.. simple lang naman talaga. Yung may makukurot na tiyan. Chos! Haha pero seryoso, trip ko talaga yun. I'm attracted sa taong mahilig sa bata. Yung tipong makikita mo yung adoration sa mata niya everytime na he will look on a kid. Dun ko kasi nakikita yung way na magtreat sya sa mas nakakabata or in his future kids. Mostly sa isang family oriented guy. Sobrang close din kasi ako sa family ko so I want someone na will understand na family always comes first. Also, yung taong nakakasundo ko sa mga kalokohan ko sa buhay. Lalo na pag kalog din tapos nagjo-join force pa kami. Mga ganun. Someone who's willing to stay regardless of all my flaws and insecurities. Topakin pa naman ako kaya ganun. And most of all, someone who's willing to listen. I'm a talker type of person kaya gusto ko ng makikinig at iintindi. Yung kahit walang kwenta nalang yung sinasabi ko, makikinig lang sya. Mga ganun. Simple lang naman yun. But the greatest of all, someone who loves God more than anyone else. If you put God first kasi, everything will follow. And I want someone I can be with na hindi ka mangangamba kasi alam mong approved by God. I know, this is quite impossible. But I know na with God, everything is possible. :)