#pcr;plot

“ Wszystko tylko nie karaoke, moje gardło nie jest dzisiaj w tej kondycji by śpiewać. “ Westchnęła ciężko patrząc na niego z wielkim smutkiem w oczach. “ Deszczowe popołudnie można spędzić na przykład....co powiesz na oceanarium? “ Zapytała od razu gdy ten pomysł wpadł jej do głowy, była z siebie dumna, że akurat wpadła na to.

Patrzyła na niego przerażona a na jej twarzy nadal malowało się przerażenie związane z tym, że zrobiła coś tak niedobrego do jedzenia. “Jak mogłeś.” Mruknęła pod nosem i nawet jego pocieszenia teraz jej kompletnie nie pomagały. Zerknęła na porcję naleśników na talerzu i biorąc widelec w swoje szczupłe palce odkroiła kawałek by wziąć go zaraz do buzi i posmakować. Ledwo przełknęła bo rzeczywiście naleśnik wyszedł okropny. “ Musiałeś mieć coś niedobrego w lodówce Aiden...” Wytłumaczyła po krótkiej chwili musząc następnie popić szybko naleśniki sokiem pomarańczowym.

Patrzyła na niego wyczekująco zastanawiając się jak zareaguje na jej słowa, miała w sumie ochotę na to by został przynajmniej na trochę, dopóki nie zaśnie. Kiedy w końcu jej to zaproponował na jej ustach wykwitł delikatny uśmiech, pojawił się on tam mimo jej woli, nawet jeśli w tej chwili nie chciała by aż taki szeroki się pojawił. " A jestem takim bojączkiem. Możesz pójść od razu jak zasnę bo teraz to ja się zbyt bardzo boję. “ Wytłumaczyła ściszonym głosem a kiedy Jaeyoon nagle uniósł swoją rękę i napiął mięsień roześmiała się zadowolona pod nosem. Przez chwilę pomyślała, że zacznie się z nim kłócić, że to przecież ona jest najsilniejsza, ale w tym momencie sobie to darowała. Przytaknęła mu głową na razie nic nie mówiąc, przyglądała mu się dłuższą chwilę tylko po to by dodać. “ Gdzie się podział mu mały pulchniutki Jaeyoon? “ Powiedziała zrozpaczona udając jakby miała zacząć płakać.

Chorong bardzo dawno nie spędzała w tak luźny sposób swojego wieczoru, a babski dzień razem z Seulgi był czymś na co czekała kilka dni odkąd się umówiły. Była naprawdę szczęśliwa i przez ten fakt nawet nie mogła skupić się na filmie.  Słysząc odpowiedź przyjaciółki na jej słowa, na twarzy Park pojawił się dość widoczny grymas, który świadczył o tym, że nie była zadowolona z jej odpowiedzi a fakt, że prawie się roześmiała sprawił, że miała ochotę ją szturchnąć za karę i tak właśnie zrobiła, lecz pokusiła się o coś jeszcze. Nabrała na palec trochę masy karmelowej, która spoczywała na niewielkim spodku a przygotowana była do spożywania wafli. Kiedy Seulgi z wielkim zainteresowaniem patrzyła w ekran laptopa Chorong zaczęła się skradać swoim palcem w stronę jej twarzy. Pomyślała sobie, że usmarowanie jej twarzy może być naprawdę trudne, dlatego postanowiła zrobić coś lepszego. Przystawiła palec niedaleko jej twarzy i nic z nim nie robiła. “Seulgi-ah.” Powiedziała cicho tak jakby chciała jej coś ważnego przekazać i w tym momencie przyjaciółka odwróciła twarz w jej stronę powodując, że palec, który znajdował się obok jej twarzy uderzył w policzek przyjaciółki i dość efektownie go umazał. Park wybuchała gromkim śmiechem zagłuszając nawet film.

Była naprawdę zaintrygowana osobą chłopaka tym bardziej, że miała wrażenie jakby gdzieś już go kiedyś widziała. Nie wydawał się być zwykłą osobą, dopiero po paru minutach rozpoznawała w nim jednego z członków znanego zespołu. Więc byli w tej samej branży, Chorong uznała to za niesamowity zbieg okoliczności, że spotkali się właśnie w takich okolicznościach. Ukłoniła się przed nim jeszcze raz i odsłoniła trochę swojej twarzy by i być może kolega mógł w niej rozpoznać liderkę zespołu Apink. “Jeszcze raz dziękuję...pewnie masz rację. Nie udało by mi się od nich odpędzić nawet po wyjściu ze sklepu.” Westchnęła cicho i zapytała chcąc poznać jego imię. “Jak masz na imię? Ja jestem Park Chorong i jeszcze raz dziękuję. Jak będę mogła Ci się odwdzięczyć? Jeśli masz jakąś prośbę to proszę, postaram się jakoś na to zaradzić.” Odparła ze zdecydowanie szerszym uśmiechem na ustach i kiedy atmosfera się rozluźniła wybrała parę dań instant na które miała ochotę i powoli zaczęła kierować się w stronę kasy. “Śpieszysz się? Może zjemy coś razem?” Zaproponowała mając nadzieję, że chłopak nie odmówi, naprawdę chciała mu w jakiś inny sposób podziękować za odpędzenie natrętnych mężczyzn, których na samą myśl się bała, miała nadzieję, że nie czekają na przy wyjściu ze sklepu. “To jak? Skusisz się? Ja stawiam!” Powiedziała od razu by nie miał szansy protestować i zaśmiała się dźwięcznie szykować już portfel by zapłacić.