Passeerbewegingen
Het was ook wel een beetje vreemd dat ze hem eerst hadden gevraagd om het project op te zetten en daarna te leiden en vervolgens kreeg hij een paar weken later een mail van de projectleider dat de vergaderruimte op de tweede verdieping niet meer te gebruiken was als vergaderruimte omdat het projectteam er de komende weken in zou gaan zitten. Op de vraag welk projectteam kreeg hij het antwoord dat het het team was dat zich met het project ging bezig houden dat Steven zou gaan opzetten. Hij had net een lijst van mogelijke deelnemers gemaakt en zou die vandaag gaan bespreken met de heer Van Zwevelgem . Heel vreemd dat het project dat Van Zwevelgem aan hem had toebedeeld nu blijkbaar aan iemand anders was toegewezen. Alle voorbereidingen van de afgelopen weken waren compleet voor niets geweest. Steven had al allerlei procedures bedacht en had het juiste team bij elkaar gezocht. Alleen de goedkeuring van Van Zwevelgem was nog nodig. De afspraak van vandaag was al een tijdje geleden hiervoor in de agenda gezet. Vorige week vroeg Grambergen nog hoe het ging en toen gaf Steven aan dat hij het team bijna Van Zwevelgem had en dat de eerste taken al duidelijk waren. Een planning had hij nog niet, maar dat begreep Van Zwevelgem ook. “Heel goed, heel goed, Steven”, zei Van Zwevelgem terwijl hij weer weg beende. Nu was de wereld dus een beetje ingestort. Was al zijn werk dan voor niets? Hij vreesde het. Hij liep naar het kantoor van de heer Van Zwevelgem . De deur stond open en zo waar zat hij achter zijn bureau. “Ha Steven, goedemorgen”, begon hij vrolijk,bijna te vrolijk, “al helemaal klaar voor je functioneringsgesprek van vanmiddag? Spannend toch altijd weer, hè.” Steven glimlachte en draaide zich om. Hij snapte er helemaal niets meer van.
