70 of 365 | Relief It was the feeling of absolute relief, being asked to perform a series of tests that you actually know. Siguro sanay lang ako masyado sa disappointment sa sarili at sa rejection o disapproval ng ibang tao sa akin. Kaya ngayon, ngayon na sinabihan ako nang maayos, nang may ngiti, kahit pa may more than one mistake pa ako dahil sa nerbyos o kaba, putang ina. Dakilang relief. For once, wala na akong pakialam kung mas nagawa nang tamang iba yung tests, kung isa lang yung comment sa kanila, at tatlo ang sa akin. So what kung sabihan ako ng, "Hala. Bakit ka ganyan? Wala sa order 'yung sinasabi mo." Ako naman si So-what?-pero-salamat-na-rin-sa-tulong-mo. F--- off. Kikilos ako sa sarili kong pace. Kung saan ako komportable, kung saan alam kong matututo ako. Ngayon lang ata ako tinubuan ng backbone. God knows how thankful I am for it though. Hindi pa rin nadedebunk ang theory ko na sa Ateneo undergrad kids napupunta ang mas mahihigpit na preceptor, ang mgamas ekspiryensyadong mga doktor, simula coaching hanggang ngayon. Pero kasi, alam ko sa sarili ko na ito ang mas kailangan ko ngayon. Dr. Mari Fay San Diego. Neurologist. Salamat po.
