#ohrid

Biz yine küçük kaçamakla Makedonya'ya gidip geldik eski okuldan canlarımla... Onlarla zaman öyle güzel geçiyor ki farkına varamıyorum. Kendim olarak kabul gördüğümü, bakan gözlerinde samimiyet ışığını hissetmemek mümkün değil. Belki de 6 yıl boyunca bir şekilde alıştık da ama o zamanlar da dışarıdan bakınca hissediyordum iyi şeyler. Benimsemiştim bir nebze. Hatta Aras"ı da yanıma alacağım hayalleri kurmuştum. Ama olmadı. 6 Şubat bizi de yerimizden edip parçaladı. Şimdi bina güçlendirmesi yapılıyor okulun ama ben oraya dönemeyeceğim. Şimdiki okulda ise tuhaf bir esinti hissediyorum. Bir çift göz üzerimde sanki sürekli. Bakışı soğuk... Ara ara farklı öğretmenlerle konuşuyorum onlar da aynı şeyi düşünüyor. Hatta bir tanesi il içi tayini istedi. Sonradan gelen müdür yardımcımla da konuşuyoruz zaman zaman. Her şey çok güzel çok iyi ama dedi bir masa düşün her şey dört dörtlük, yemek geliyor süper görünüyor, yiyorsun tuzu yok dedi . İşte böyle bir şey bu okulda çalışmak. Esasında eski okulumda kendimi en iyi hissettiğim zamanlardan buraya gelmenin de etkisi çoktur...