Ik zou vanuit Almere naar Amsterdam treinen, en ik zou het voorzichtige optimisme in mijn buik voelen dat je voelt wanneer je weet dat iets goed gaat komen. We zouden elkaar appen om te zeggen dat we alletwee nerveus waren, ik zou tegen haar zeggen dat het wel goed zou komen, ik zou vanuit het raam kijken naar de bomen (ik zou de goden bedanken dat mijn haar die dag goed zat). Eenmaal aangekomen zou ze op me staan te wachten in de menigte, met haar fiets aan de hand, en de tijd zou even stilstaan terwijl ik naar haar keek maar zij nog steeds om haar heen zocht naar mij. Onze ogen zouden kruizen en ik zou mijn hand opsteken. Ze zou me knuffelen alsof ze nooit anders had gedaan.We zouden pratend langs een paar grachten lopen en ik zou het een paar keer wagen om opzij te kijken, heel even maar, omdat het zou zijn als kijken naar de zon.Bij haar appartement aangekomen zouden we wentelteefjes maken en zou ik per ongeluk haar hele keuken trashen. We zouden op de woonkamervloer luisteren naar haar platen, soms niet pratend, soms honderduit, ik zou biertjes of wijn halen uit haar koelkast, er zou een poging tot dansen komen die uiteraard ook zou mislukken. We zouden blozen na ons derde glas. Ze zou me achterop de fiets terugbrengen naar het station en we zouden opgelaten afscheid nemen. We zouden elkaar willen kussen maar het toch niet durven. Ze zou me een appje sturen. Ik zou gaan slapen met een smachten in mijn hart.

Shelley Simons Er loopt een klant je bakkerij binnen. ‘Wat mag het zijn?’ ‘Uhm, ja. Doe maar iets zoets of zo.’ ‘Wilt u misschien ambachtelijke chocolate chip cookies?’ ‘Neh.’ De klant kijkt naar de verschillende lekkernijen achter het glas. ‘Wat dacht u van kruimelvlaai?’ ‘Uhm, nee bedankt. Doe mij maar vier pizzabroodjes.’ Sinds wanneer zijn pizzabroodjes zoet, gaat er door je hoofd. Je geeft de klant zijn broodjes, hij rekent af en je wenst hem een prettige dag. ‘Bedankt, zal wel lukken. Hopelijk gaat het niet regenen of zo.’ Dat of zo, wat betekent het nu eigenlijk in dit geval? Bedoelde de klant dat hij misschien wat zoets wilde en slaat of zo erop dat het eigenlijk ook bitter, zuur of zout kon zijn? En wat bedoelde hij met regenen of zo? Het vorige scenario speelt zich in de zomer af. Dan is de kans klein dat het gaat sneeuwen of hagelen. Dan kon hij ook gewoon regenen zeggen. Mensen gebruiken of zo te pas en te onpas. Het is bijna een soort zinsafsluiter geworden, zoals een punt. In de schrijftaal en het formele taalgebruik wordt het gebruik van deze woorden sterk afgeraden, omdat ze niets toevoegen. De woorden leiden alleen tot onzekerheid, want niemand weet of je nu bedoelde wat je zei of alle andere dingen bedoelde die je niet zei. De woorden kunnen je zelfs onzeker laten overkomen, alsof je niet weet wat je echt wilt. Waarom gebruiken we het dan zoveel in de spreektaal? In sommige gevallen kunnen de woordjes handig zijn. Stel je bent met je schoonmoeder op pad en ze vraagt je wat je voor Kerstmis wilt hebben. Dan kan je antwoorden: nagellak! Maar je kan haar ook meer keuzevrijheid geven door en zo eraan toe te voegen. ‘Wat wil je voor Kerstmis?’ ‘Nagellak of zo?’ Door die twee woordjes zeg je eigenlijk: nagellak zou ik leuk vinden, maar koop me eigenlijk maar gewoon wat voor jou het beste uitkomt. Handig toch? Het zou hier niet handig zijn om en zo te gebruiken in plaats van of zo: ‘Nagellak en zo’. Dan komt het namelijk over alsof je opeens meerdere dingen wilt hebben. Ze moet je niet hebberig vinden. Wel kan je nog misschien eraan toevoegen, dan heeft ze nog meer mogelijkheden om voor je te kopen. ‘Wat wil je voor de Kerst? ‘Misschien nagellak of zo?’ Het gebruik van de woorden is dus niet altijd verkeerd. Je moet er alleen op letten dat je het niet als een soort stopwoord gaat gebruiken. Dat komt communicatie niet ten goede. Weeg daarom van tevoren goed af of of zo geschikt is in de zin waarin je het wilt gebruiken. Passen de woorden niet in je zin of de situatie of zijn ze overbodig? Herformuleer dan je zin of verzin misschien iets anders of zo.

Ik snapte nooit wat mensen bedoelden met ‘zorg goed voor jezelf’ dat spreekt toch voor zich? Ja nou zo makkelijk is het blijkbaar niet. Dit is weer zo'n dag dat ik rond 1 uur heb ontbeten en een bakje watermeloen, ijsjes at. Verder niks en het is nu alweer 8 uur. Het lukt me niet om iets voor mezelf te maken. Het voelt alsof ik elke keer dat ik omhoog probeer te komen, een gewicht 3 keer zoveel als ik weeg me terug op bed drukt. En als het lukt om naar de keuken te gaan, voelen mijn schouders aan alsof ik alle problemen van de wereld erop draag. Ik moet me overal heen slepen wil ik iets doen. Wat resulteert in dat ik eigenlijk niks uitvoer op een dag. (Als ik niet hoef te werken) Ik ben te vermoeid. Mijn hoofd voelt zwaar aan en ik ben zo moe. Met andere woorden; ik verwaarloos mezelf en ben dan nog verwonderd waarom ik me in hemelsnaam zo verdomd moe voel. En op dagen dat ik wel goed eet en slaap en blabla voel ik me ook slecht. Maar op een bijzondere manier dat alles wazig is en alsof er een mist hangt in mijn hoofd. Zo duizelig alsof ik flauw ga vallen. Dit is ook als ik niet eet want natuurlijk logisch is. (Normale mensen zouden hiervoor naar de dokter gaan maar ik vind het niet erg genoeg. Het is nooit erg genoeg. Maar dit lost zichzelf ook niet op. Ik ben het zat om me zo te voelen.) (Zeur eens niet zo, ik verwijder dit zo wel I guess)

zie je